Ο Σάμιουελ Τζόνσον (Samuel Johnson, 18 Σεπτεμβρίου 1709 - 13 Δεκεμβρίου 1784), αναφερόμενος συχνά ως Δρ. Τζόνσον, ήταν Άγγλος συγγραφέας με διαρκή συμβολή στην αγγλική λογοτεχνία ως ποιητής, δοκιμιογράφος, ηθικολόγος, κριτικός λογοτεχνίας, βιογράφος, συντάκτης και λεξικογράφος. Ο Τζόνσον ήταν ένας αφοσιωμένος Αγγλικανός και περιγράφεται στο Εθνικό Βιογραφικό Λεξικό της Οξφόρδης ως "ο αναμφισβήτητα πιο διακεκριμένος άνθρωπος των γραμμάτων στην αγγλική ιστορία". Αποτελεί το θέμα της πιο διάσημης βιογραφίας στην αγγλική λογοτεχνία, που έχει τον τίτλο Η Ζωή του Σάμιουελ Τζόνσον και γράφτηκε από τον Τζέιμς Μπόσγουελ. Θεωρείται μια σημαντική φυσιογνωμία της πνευματικής ζωής και των γραμμάτων του 18ου αιώνα. Ο Τζόνσον ήταν ένας ψηλός και εύσωμος άνθρωπος. Οι περίεργες κινήσεις και τα τικ του ανησυχούσαν μερικούς όταν τον συναντούσαν για πρώτη φορά. Η βιογραφία του Μπόσγουελ, μαζί με άλλες βιογραφίες, τεκμηρίωσε τη συμπεριφορά και τους τρόπους του Τζόνσον με τέτοια λεπτομέρεια, ώστε μετά τον θάνατό του έγινε η διάγνωση του συνδρόμου Τουρέτ, μια κατάσταση που δεν είχε καθοριστεί ούτε διαγνωστεί κατά τον 18ο αιώνα. Μετά από μια σειρά από ασθένειες, ο Τζόνσον πέθανε το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου 1784 και θάφτηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Στα χρόνια που ακολούθησαν τον θάνατό του, ο Τζόνσον άρχισε να αναγνωρίζεται ως ένα άτομο με διαρκή επίδραση στη λογοτεχνική κριτική, ενώ ορισμένοι ισχυρίστηκαν ότι αυτός ήταν ο πραγματικά μεγάλος κριτικός της αγγλικής λογοτεχνίας.
Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων.
Η θλίψη είναι ένα είδος τεμπελιάς.
Αν ο άνθρωπος δεν κάνει καινούργιες γνωριμίες όσο προχωράει στη ζωή, θα βρεθεί στο τέλος μόνος. Πρέπει να υποβάλλουμε τις φιλίες μας σε συνεχείς ανακαινίσεις.
Μπορούμε να κρίνουμε τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου από το πώς φέρεται σε όσους δεν μπορούν να του κάνουν κανένα απολύτως καλό.
Η μουσική είναι η μόνη απόλαυση των αισθήσεων χωρίς αμαρτία.
Έχουμε την τάση να πιστεύουμε αυτούς που δεν γνωρίζουμε, γιατί δεν μας έχουν ποτέ εξαπατήσει.
Δεν έχει σημασία πώς πεθαίνει κανείς, αλλά πώς ζει. Το γεγονός του θανάτου δεν έχει καμιά σπουδαιότητα, διαρκεί τόσο λίγο.
Αν τεμπελιάζεις, μην είσαι μόνος. Αν είσαι μόνος, μην τεμπελιάζεις.
Η πιο ευτυχισμένη ζωή είναι αυτή που μας δίνει περισσότερες ευκαιρίες για να κερδίσουμε τον αυτοσεβασμό μας.
Αυτός που δέχεται προστασία, δηλώνει υποταγή.
Το πιο πολύτιμο από όλα τα ταλέντα είναι να μη χρησιμοποιείς δυο λέξεις όταν η μια είναι αρκετή.
Η πραγματική τέχνη της μνήμης είναι η τέχνη της προσοχής.
Όλα τα παράπονα για την αδικία του κόσμου είναι αδικαιολόγητα. Δεν συνάντησα ούτε έναν προικισμένο άνθρωπο που να αδικήθηκε απ’ τη μοίρα του. Για όλες τις αποτυχίες μας φταίμε μόνο εμείς οι ίδιοι.
Το παράδειγμα είναι πάντα πιο αποτελεσματικό από το δίδαγμα.
Το να είσαι σ’ ένα πλοίο είναι σαν να είσαι σε μια φυλακή με την πιθανότητα να πνιγείς.
Όποιος σκέφτεται να πάει για ύπνο πριν από τα μεσάνυχτα είναι παλιάνθρωπος.
Βγες στο δρόμο και δώσε σε κάποιον μια διάλεξη περί Ηθικής και σε έναν άλλον ένα σελίνι, και θα δούμε ποιος θα σε εκτιμήσει περισσότερο.
Καλύτερα να ζήσεις πλούσιος παρά να πεθάνεις πλούσιος.
Η μοναξιά είναι επικίνδυνη για τη λογική χωρίς να είναι ωφέλιμη για την αρετή.
Το χειρόγραφό σας είναι καλό και πρωτότυπο. Αλλά το μέρος που είναι καλό, δεν είναι πρωτότυπο και το μέρος που είναι πρωτότυπο, δεν είναι καθόλου καλό.
(απάντηση προς φέρελπι συγγραφέα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου