"Μικροκάμερα σε καλειδοσκόπιο" του Bill Hunchback (Εκδόσεις Κενότητα 2026)

 

Υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να τάσσονται στις γραμμές του αντεργκράουντ. Κάποιοι για λόγους υστεροβουλίας, ότι δηλαδή "για την ώρα καλά είναι εδώ, ας κάτσουμε να χτίσουμε όνομα, και με την πρώτη ευκαιρία την κάνουμε για τα σαλόνια, με τη χοντρή κονόμα και το παράσημο του κάποτε εναλλακτικού. Κάποιοι άλλοι για λόγους ελιτισμού στα όρια όπου τελειώνει η αλαζονεία και αχνοφαίνεται η μισανθρωπία. Κάποιοι πάλι λόγω αδυναμίας ηθικής να πράξουν αλλιώς. Είναι άνθρωποι γεμάτοι αγάπη για το ίδιο το φαινόμενο της ύπαρξης και της δημιουργίας. Που βλέπουν την ίδια τη δημιουργία όχι ως μέσο για επιτυχία, αυτοπραγμάτωση κι άλλα τέτοια χαριτωμένα, αλλά ως αυτοσκοπό• και στην πραγματικότητα δεν νιώθουν ότι δημιουργούν αλλά ότι παίζουν• όπως ακριβώς ένα παιδί. 

Αυτά μπορεί να συμπεράνει με άνεση όποιος και όποια διαβάσει την πρώτη, φρέσκια ποιητική συλλογή του Bill Hunchback με τίτλο "Μικροκάμερα σε καλειδοσκόπιο" από τις Εκδόσεις Κενότητα. Διαβάζοντας, βλέπω ποιήματα ενός ανθρώπου που πρωτίστως αγαπάει τον άνθρωπο• με τα καλά του και τα στραβά του• γιατί ακόμα και όταν επισημαίνει κάτι που δεν του αρέσει, ποτέ δεν βγάζει κακία ή μίσος, αλλά φαίνεται ένα παράπονο. Ξέρει ότι ο άνθρωπος μπορεί να γίνει λύκος για τον συνάνθρωπο του. Ωστόσο, επιμένει αμετανόητα, γιατί ξέρει πως αργά ή γρήγορα θα φανεί ότι τελικά υπάρχει ακόμα αγάπη στον κόσμο. Στα ποιήματα του Bill βλέπω μια οργιάζουσα φαντασία. Απίστευτης ομορφιάς εικόνες και ευρηματικές εμπνεύσεις ακόμα και ως προς το τι μπορεί να θεωρηθεί ποιητικό. Αντιλαμβάνεται κανείς πως έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο που στέκει με δέος μπροστά στην ίδια τη φύση καθώς και την ανθρώπινη πραγματικότητα. Επίσης, ενώ απορρίπτει την κρατούσα και άνωθεν επιβεβλημένη ηθική τάξη, δεν είναι σε καμία περίπτωση αμοραλιστής. Αντίθετα, διατηρεί στέρεες ηθικές αρχές υπακούοντας βασικά στην αρχή της αγάπης για κάθε πλάσμα πάνω στον πλανήτη μας.

Αν κάποιος είναι κυνικός, δεν θα καλοπεράσει διαβάζοντας αυτά τα ποιήματα. Κακό του κεφαλιού του. Ευκαιρία να απεκδυθεί τον κυνισμό.

Θα μπορούσα να γράψω αρκετά σχετικά με τεχνοτροπίες, επιρροές, λεκτικά σχήματα κλπ. Αλλά θα ήταν πολύ πεζό, χώρια που δεν έχει σημασία, στην πραγματικότητα. Τα ποιήματα είναι αυτά που είναι και πλέον περιμένουν να τα ανακαλύψετε. Πεδίο δόξης λαμπρό.

ο Τοποτηρητής

Αποφθέγματα του Χαρούκι Μουρακάμι

 

Ο Χαρούκι Μουρακάμι (ιαπωνικά: 村上春樹‎‎, Κιότο 12 Ιανουαρίου 1949) είναι δημοφιλής σύγχρονος Ιάπωνας συγγραφέας και μεταφραστής. Το έργο του έχει περιγραφεί ως «προσιτό και συγχρόνως εξαιρετικά περίπλοκο». Ο πατέρας του ήταν γιος Βουδιστή ιερέα. Η μητέρα του ήταν κόρη εμπόρου από την Οσάκα. Και οι δύο δίδασκαν Ιαπωνική λογοτεχνία. Από την παιδική του ηλικία ο Μουρακάμι επηρεάστηκε βαθιά από την Δυτική κουλτούρα, ιδίως από τη δυτική μουσική και λογοτεχνία. Μεγάλωσε διαβάζοντας μια σειρά από έργα Αμερικάνων συγγραφέων, όπως ο Κουρτ Βόνεγκατ (Kurt Vonnegut) και ο Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν (Richard Brautigan) και συχνά ξεχωρίζει από άλλους Ιάπωνες συγγραφείς για τις δυτικές του επιρροές. Ο Μουρακάμι έγραψε το πρώτο του έργο όταν ήταν 29. Έχει πει ότι εμπνεύστηκε ξαφνικά και ανεξήγητα το πρώτο του μυθιστόρημα σε ένα στάδιο ενώ παρακολουθούσε έναν αγώνα μπέιζμπολ το 1978. Όταν τελείωσε το γράψιμό του, το έστειλε σε ένα λογοτεχνικό διαγωνισμό και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Ακόμα και σε αυτό το πρώτο έργο του συναντά κανείς πολλά από τα βασικά στοιχεία της μετέπειτα ώριμης γραφής του: δυτικοποιημένο στυλ, ιδιοσυγκρασιακό χιούμορ και συναισθηματική νοσταλγία. Η τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του Νορβηγικό δάσος (1987) τον έκανε διάσημο στη χώρα του. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες σε Ασία, Ευρώπη και Αμερική. Ο ίδιος έχει μεταφράσει στα ιαπωνικά έργα των Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, Τρούμαν Καπότε, Τζον Ίρβινγκ και Ρέιμοντ Κάρβερ.

Ό,τι κι αν είναι αυτό που ψάχνεις, δεν θα έρθει με τη μορφή που το περιμένεις.

Ξόδεψε τα λεφτά σου σε πράγματα που μπορείς να αγοράσεις με λεφτά. Ξόδεψε τον χρόνο σου σε πράγματα που δεν μπορείς να αγοράσεις με λεφτά.

Οι ψυχές των ανθρώπων είναι σαν βαθιά πηγάδια. Κανένας δεν ξέρει τι υπάρχει στον πάτο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να μαντεύεις κρίνοντας απ’ αυτά που επιπλέουν στην επιφάνεια κάπου-κάπου.

Δυστυχώς το ρολόι δουλεύει, οι ώρες περνούν. Το παρελθόν αυξάνεται, το μέλλον υποχωρεί. Οι δυνατότητες μειώνονται, οι τύψεις συσσωρεύονται.

Δεν είναι ότι δεν ταιριάζαμε. Απλά δεν είχαμε τίποτα να πούμε.

Αν διαβάζεις μόνο τα βιβλία που διαβάζουν όλοι οι άλλοι, μπορείς να σκέφτεσαι μόνο ό,τι σκέφτονται όλοι οι άλλοι.

Ονειρεύομαι. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αυτό είναι το μόνο σωστό πράγμα που κάνω.

Η σιωπή, ανακάλυψα, είναι κάτι που μπορείς να το ακούσεις.

Αναρωτιέμαι τι κάνουν τα μυρμήγκια τις μέρες που βρέχει.

Αν εσύ με θυμάσαι, τότε δεν με νοιάζει αν όλοι οι άλλοι ξεχνούν.

Η ζωή δεν είναι σαν το νερό. Τα πράγματα στη ζωή δεν κυλούν απαραίτητα από την πιο σύντομη διαδρομή.

Ρεσιτάλ Υποψηφίων Πτυχιούχων Πιάνου του Δημοτικού Ωδείου Πρέβεζας στο Πολιτιστικό Κέντρο "ΟΑΣΗ"

 

Το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας» σας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή μουσική βραδιά την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026 και ώρα 19:30 στο Πολιτιστικό Κέντρο «ΟΑΣΗ», αφιερωμένη στο πιάνο και στους καρπούς μιας μακροχρόνιας σπουδαστικής πορείας.

Τρεις νεαρές σπουδάστριες, ένα βήμα πριν την απόκτηση του επίσημου Πτυχίου τους, θα παρουσιάσουν μέρος του απαιτητικού πτυχιακού τους προγράμματος. Πρόκειται για τις Κλειώ Καρμανιόλα, Λυδία Εξάρχου και Λυδία Κυριαζή, από τις τάξεις πιάνου των καθηγητριών του Δημοτικού Ωδείου, κ. Δήμητρας Ρώσση και κ. Τίνας Ντούσια.

Η απόκτηση ενός πτυχίου στη μουσική είναι ο επίλογος και ταυτόχρονα η σφραγίδα μιας επίμονης και απαιτητικής διαδρομής που ξεκινά από την παιδική ηλικία και διαρκεί πολλά έτη. Πίσω από κάθε έργο βρίσκονται χιλιάδες ώρες μοναχικής μελέτης, πειθαρχίας, καλλιτεχνικής αναζήτησης και προσωπικών υπερβάσεων, τόσο από την πλευρά των σπουδαστριών και των καθηγητριών τους, όσο και από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

Αυτή η συναυλία αποτελεί μια ακόμα δοκιμασία στην πολυετή μαθητεία τους αλλά και μια ανοιχτή γιορτή της ποιοτικής μουσικής εκπαίδευσης που παράγεται στο Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας.

Το κοινό της πόλης θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει έργα υψηλών τεχνικών και ερμηνευτικών απαιτήσεων από το παγκόσμιο ρεπερτόριο του πιάνου.

Σας περιμένουμε να τιμήσουμε μαζί την προσπάθεια και το ταλέντο των αυριανών μας μουσικών.

Εκ της Διευθύνσεως του Δημοτικού Ωδείου Πρέβεζας

Είσοδος Ελεύθερη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Δήμος Πρέβεζας ενημερώνει τους δημότες ότι σημειώθηκαν εκτεταμένοι βανδαλισμοί στις εγκαταστάσεις του Δημοτικού Κολυμβητηρίου.

Άγνωστοι προκάλεσαν ζημιές σε χώρους της εγκατάστασης και έριξαν διάφορα αντικείμενα εντός της πισίνας, δημιουργώντας συνθήκες που καθιστούν αδύνατη την ασφαλή λειτουργία του κολυμβητηρίου.

Για τον λόγο αυτό, το Δημοτικό Κολυμβητήριο θα παραμείνει κλειστό, προκειμένου να αποσταλούν τα απαραίτητα δείγματα για έλεγχο και να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες εργασίες καθαρισμού, αποκατάστασης των ζημιών και ελέγχου των συνθηκών ασφαλείας.

Η Δημοτική Αρχή καταδικάζει απερίφραστα κάθε ενέργεια που στρέφεται κατά της δημόσιας περιουσίας και υπονομεύει τη λειτουργία σημαντικών αθλητικών υποδομών που εξυπηρετούν καθημερινά παιδιά, αθλητές, συλλόγους και πολίτες.

Παράλληλα, ο Δήμος Πρέβεζας έχει ήδη προχωρήσει στην κατάθεση μήνυσης κατά αγνώστων, προκειμένου να διερευνηθεί η υπόθεση και να αποδοθούν οι προβλεπόμενες ευθύνες.

Ο Δήμος θα προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για την αποκατάσταση των ζημιών και τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του κολυμβητηρίου το συντομότερο δυνατόν.

Για την ημερομηνία επαναλειτουργίας του Δημοτικού Κολυμβητηρίου θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση με σχετική ανακοίνωση.

Κάλεσμα συμμετοχής στην Καλοκαιρινή Εκστρατεία Ανάγνωσης και Δημιουργικότητας 2026

 

Μικροί μας φίλοι,

    Ο Δήμος Πρέβεζας και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Πρέβεζας διοργανώνουν την Καλοκαιρινή Εκστρατεία Ανάγνωσης & Δημιουργικότητας για παιδιά ηλικίας 5-15 ετών με σκοπό την προώθηση του βιβλίου, της αναγνωσιμότητας και της δημιουργικότητας. Η φετινή εκστρατεία έχει ως τίτλο:

«Βιβλία, παράθυρα ανοιχτά!»

   Φέτος το καλοκαίρι, οι βιβλιοθήκες ανοίγουν τις πόρτες τους και μας προσκαλούν να βουτήξουμε στον κόσμο  –και στην ουσία– του βιβλίου. Με κεντρικό σύνθημα «Βιβλία, παράθυρα ανοιχτά», η φετινή εκστρατεία μάς φέρνει κοντά σε βιβλία κάθε είδους, βιβλία παράξενα, διαφορετικά, βιβλία που γεννούν ερωτήματα, που εμπνέουν και δίνουν φτερά στη σκέψη.

Μέσα από δημιουργικά εργαστήρια, οι βιβλιοθήκες μεταμορφώνονται σε χώρους έμπνευσης, εξερεύνησης και ελεύθερης έκφρασης και γίνονται τόποι όπου κάθε παιδί μπορεί να πει τη δική του ιστορία — μια ιστορία που αξίζει να ακουστεί.

   Καλούμε τους μικρούς μας φίλους, ηλικίας 5 - 15 ετών να δηλώσουν συμμετοχή στις εκπαιδευτικές και δημιουργικές δράσεις. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Εγγραφές και Πληροφορίες για το αναλυτικό πρόγραμμα: Παιδική-Εφηβική Βιβλιοθήκη Πρέβεζας, Θεοφάνους 3, τηλ.: 2682028098, 2682029889 ή  στο email: Librarychildrenprevezas@gmail.com

Με εκτίμηση

Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού

Δήμου Πρέβεζας

Λεωνίδας Αργυρός

Αερολογίες

Είναι γνωστό πως στην Πρέβεζα υπάρχει πλέον κυκλοφοριακό πρόβλημα. Δεν εννοώ απαραίτητα ότι προκύπτει μποτιλιάρισμα - αν και ποτέ δεν ξέρεις. Υπάρχει έλλειψη θέσεων για παρκάρισμα, ενώ η φασαρία στη Λεωφόρο Ειρήνης είναι εκνευριστικό δεδομένο. Μπορεί να πει κανείς πως η κεντρική αρτηρία της πόλης μας δεν ησυχάζει σχεδόν ποτέ. Υπάρχουν βέβαια και βλαμμένα που πατάνε γκάζι και δίνουν πόνο με τις μηχανές τους έτσι για πλάκα. Ναι είμαι μπάρμπας και ναι με ενοχλεί. Χώρια που θα σκοτωθεί κανένα ή, ακόμα χειρότερα, θα σκοτωθεί κάνας άσχετος και άντε μετά να πεις ότι ήταν η ώρα η κακή. Θα μου πεις ότι παιδιά είναι. Δεν σχολιάζω και πάω παρακάτω. 

Στην πόλη κυκλοφορούν υπερβολικά πολλά αυτοκίνητα για τα κυβικά της. Πέρα από τους μόνιμους κατοίκους κυκλοφορούν με τα αμάξια τους και τουρίστες με τα Airbnb και τα σχετικά. Ότι πολλοί άνθρωποι παίρνουν το αμάξι ακόμα και για λίγα μέτρα στην πόλη μας, το ξέρουμε όλοι και όλες. Είναι καλό αυτό; Όχι. Μπορεί κανείς να απαγορεύσει στον καθένα και στην καθεμία να πάρει το αμάξι για να κατέβει στο κέντρο. Ας πούμε ότι μπορεί. Γίνεται να εφαρμοστεί αυτή η απαγόρευση; Άντε και γίνεται. Εν τούτοις, πάλι υπάρχει πρόβλημα για τους τουρίστες που είτε καταλύουν στο κέντρο της πόλης και πρέπει κάπου να παρκάρουν τα οχήματα τους, και για τους συμπολίτες μας που μένουν μακριά από το Ιστορικό Κέντρο μιας και ο αστικός ιστός έχει επεκταθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Δε γνωρίζω τι μπορεί να γίνει, δεν έχω την παραμικρή ιδέα σχετικά με το τι θα μπορούσε να αλλάξει. Το σίγουρο είναι πως κάθε αλλαγή πάντοτε κάποιους ευχαριστεί και κάποιους δυσαρεστεί. Και εκεί κολλάει το πράμα.

o Αργόσχολος

Γονιμη και νόστιμη ενασχόληση με την ελληνική μουσική παράδοση. "Αγιούτο" ο φρέσκος δίσκος του Δημήτρη Κουρτικάκη

 

Πριν λίγο καιρό παρουσιάστηκε εδώ το οργανικό κομμάτι "Το βαλς της Καρδιανής" του μουσικού και τραγουδοποιού Δημήτρη Κουρτικάκη. Με μεγάλη μου χαρά έμαθα πως πλέον υπάρχει στις γνωστές πλατφόρμες το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του δημιουργού, με τίτλο "Αγιούτο" και αποτελούμενο από δώδεκα συνθέσεις. Τα όργανα που ακούγονται είναι κρητικό λαούτο, κριτική λύρα, κλαρίνο, πιάνο, μαντολίνο και μπουλγαρί. Τα όργανα παίζει ο ίδιος ο Κουρτικάκης, με εξαίρεση την κρητική λύρα όπου παίζει ο Αποστόλης Σταματάκης, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του ηχητικού χαρακτήρα του άλμπουμ. Επίσης, συμμετέχει με τη βιόλα της η Ελευθερία Τόγια στο "Βαλς της Καρδιανής". Τέλος καθοριστική είναι η συμμετοχή της Χριστίνας Κοζυράκη με τη φωνή της. Καθοριστική, διότι το ηχόχρωμα της φωνής της δημιουργεί μια όμορφη κι αισθαντική αντίθεση με εκείνο του Κουρτικάκη. 

Συνθετικά είναι φανερή η επίδραση της παραδοσιακής μουσικής της Κρήτης, καθώς και των Κυκλάδων, ενώ οι φωνές των δυο ερμηνευτών παίζουν με την πολυφωνία. Εξάλλου, είναι σαφής και η επιρροή της acid folk (ψυχεδελικής φολκ) από τη Δύση και τις δεκαετίες των 60ς και 70ς. Στιχουργικά, τα τραγούδια ανακαλούν εικόνες από τη δημοτική μας παράδοση με τρόπο ανεπιτήδευτο όσο και γόνιμο. Παραθέτω τους στίχους από "Το χτικιό": 

"Εγώ 'χω μέσα μου/χτικιό για σένα/και δεν μπορώ να μ'αρνηθείς/πεθαίνω μες στη μέρα./Για σένα εχτίσα/νερό στη πέτρα/παλάτια και μωσαϊκά/στην άμμο να χαλάς."

Έχει ενδιαφέρον να παραθέσουμε τις σκέψεις του ίδιου του Κουρτικάκη σχετικά με την όλη εμπειρία της παραγωγής του δίσκου: «Μέσα από τη διαδικασία δημιουργίας αυτού του δίσκου συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να αφήνουμε στην άκρη την περηφάνια και να ζητάμε βοήθεια όταν τη χρειαζόμαστε. Όταν ανοίγουμε την καρδιά μας στους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας, συνήθως ανακαλύπτουμε περισσότερη κατανόηση, ζεστασιά και στήριξη απ’ όση περιμέναμε. Με αυτή τη σκέψη προσπάθησα να δημιουργήσω έναν ακουστικό μουσικό κόσμο που να αποτυπώνει το αίσθημα της εγγύτητας, της ελπίδας και της δύναμης που μας δίνουν οι ανθρώπινες σχέσεις.»

Να σημειωθεί πως η λέξη "Αγιούτο" στα ιταλικά σημαίνει "βοήθεια" και απαντά στην τηνιακή διάλεκτο με την ίδια σημασία αλλά επιπλέον με την έννοια της προσφοράς. Τέλος ο δίσκος αφιερώνεται στον παππού του Κουρτικάκη. «Παρότι δεν τον γνώρισα ποτέ, μου έδωσε την ταυτότητά μου. Και γι’ αυτό θα τον ευχαριστώ σε όλη μου τη ζωή». Αν το καλοσκεφτείς, στη ζωή αγωνιζόμαστε να βρούμε ποιοι είμαστε. Λίγοι το καταφέρνουν.

ο Τοποτηρητής

Το «Αγιούτο» κυκλοφορεί ψηφιακά ενώ το φθινόπωρο θα είναι διαθέσιμο σε συλλεκτικό βινύλιο.

Αγιουτο by Dimitris Kourtikakis - DistroKid

https://www.youtube.com/watch?v=CE_tcEZ1HMw&t=2219s

Σπαράγματα λογοτεχνίας: "Το σιδερένιο τακούνι" του Τζακ Λόντον

 

Η διαύγεια, σαν κρύσταλλο, της σκέψης του Τζακ Λόντον σε αφήνει άφωνο. Βιργινία, όπως τα είπες!

"Κανένας άνθρωπος στη βιομηχανική κοινωνία δεν έχει ελεύθερη βούληση, εκτός από το μεγάλο καπιταλιστή, και ας μου επιτραπεί να πω πως ούτε κι αυτός έχει. Βλέπετε τα αφεντικά είναι σχεδόν σίγουρα ότι έχουν δίκιο με ότι κι αν κάνουν. Αυτό είναι το αποκορύφωμα του παραλογισμού στην όλη υπόθεση. Είναι τόσο δεμένοι με την ανθρώπινη φύση τους που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, αν δεν σκεφτούν ότι είναι δίκαιο. Θέλουν να έχουν την έγκριση για τις πράξεις τους.

Όταν θέλουν να κάνουν μια ενέργεια, στη δουλειά φυσικά, περιμένουν μέχρι το μυαλό τους να δημιουργήσει, κατά κάποιον τρόπο, μια θρησκευτική ή ηθική ή επιστημονική ή φιλοσοφική αντίληψη που να νομιμοποιεί την ενέργεια αυτή. Και τότε προχωρούν στην πράξη, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι μια από τις αδυναμίες του ανθρώπινου μυαλού είναι το ότι η επιθυμία γεννά τη σκέψη. Ασχέτως με το τι θέλουν να κάνουν, η έγκριση πάντα δίνεται. Είναι ρηχοί σοφιστές. Είναι Ιησουίτες. Βρίσκουν ακόμα τον τρόπο να μετατρέψουν σε άδικο ο,τι δίκαιο θα μπορούσε να προέλθει από όλο αυτό. Ένα από τα ευχάριστα και αξιωματικά αποκυήματα της φαντασίας τους είναι η πεποίθηση τους πως είναι ανώτεροι από τους υπόλοιπους, πιο σοφοί και πιο αποτελεσματικοί. Από εκεί πηγάζει η έγκριση που δίνουν στον εαυτό τους να διαχειρίζονται τον πλούτο όλης της ανθρωπότητας...Η αδυναμία της θέσης τους έγκειται ακριβώς στο ότι είναι απλώς μπιζνεσμαν. Δεν είναι φιλόσοφοι. Δεν είναι βιολόγοι ούτε κοινωνιολόγοι. Ένας μπιζνεσμαν, που θα ήταν επίσης βιολόγος και κοινωνιολόγος, θα ήξερε, πάνω κάτω, ποιο είναι το σωστό για την ανθρωπότητα. Όμως, έξω από τον κόσμο των επιχειρήσεων, αυτοί οι άνθρωποι είναι ανόητοι. Ξέρουν μόνο από μπίζνες. Δεν ξέρουν για το ανθρώπινο είδος ή την κοινωνία, κι ωστόσο χρίζουν τους εαυτούς τους κριτές της μοίρας εκατομμυρίων πεινασμένων. Κάποια μέρα η ιστορία θα γελάσει πίκρα σε βάρος τους."

Τζακ Λόντον 

"Το σιδερένιο τακούνι" (1907)

Μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου 

Εκδόσεις Γκοβόστη

Αποφθέγματα του Μπαλτάσαρ Γκραθιάν

 

Ο Μπαλτάσαρ Γκραθιάν υ Μοράλες (Baltasar Gracián y Morales, Belmonte de Gracián, 8 Ιανουαρίου 1601 - Σαραγόσα, 6 Δεκεμβρίου 1658) ήταν Ιησουίτης μοναχός που υπήρξε επίσης σατιρικός συγγραφέας και γνωμικογράφος. Από τις δεσπόζουσες φυσιογνωμίες της Ισπανικής χρυσής εποχής. Επηρέασε τον Λα Ροσφουκώ, τον Βολταίρο, τον Νίτσε, τον Μπόρχες, τον Σοπενχάουερ.

Το αριστούργημά του θεωρείται το μυθιστόρημα El Criticon (1657) ενώ οι περισσότεροι αφορισμοί του προέρχονται από το Oráculo manual y arte de prudencia (1647).

Οι αφορισμοί του θυμίζουν τον Μακιαβέλι αλλά είναι πολύ πιο ρεαλιστικοί και χρήσιμοι (θα μπορούσε να θεωρηθεί ο πρώτος συγγραφέας αυτοβοήθειας). Στη ζωή του υπήρξε χολερικός, μελαγχολικός και μάλλον αποτυχημένος, αφού είχε κατηγορηθεί και διωχθεί για τα γραπτά του.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βλακεία από το να τα παίρνεις όλα κατάκαρδα.

Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος από την τύχη του, ακόμα κι αν είναι η καλύτερη. Και κανείς δεν είναι δυσαρεστημένος απ’ το μυαλό του, ακόμα κι αν είναι το χειρότερο.

Ποτέ μην συγκρούεσαι με κάποιον που δεν έχει τίποτα να χάσει.

Πρέπει να βλέπεις και ν’ ακούς, αλλά να ξέρεις να σωπαίνεις.

Να δείχνεις καλοδιάθετος. Μια στάλα ευδιαθεσίας δίνει γεύση σε όλα.

Η καλύτερη εκδίκηση είναι η λήθη. Να πνίγεις έναν εχθρό στη σκόνη της μηδαμινότητάς του.

Την εύκολη δουλειά να την καταπιάνεσαι σαν δύσκολη, αλλά τη δύσκολη σαν εύκολη. Στην πρώτη περίπτωση, για να μη γίνει η σιγουριά προχειρότητα, στη δεύτερη περίπτωση, για να μη γίνει η αβεβαιότητα διστακτικότητα.

Η ακαμψία πρέπει να υπάρχει στη θέληση και όχι στην κρίση.

Μη χαρίζεις προκαταβολικά κάτι που θα χρειαστεί να δώσεις αργότερα σαν έπαθλο.

Περισσότερα καταφέρνει μια μετριότητα με επιμέλεια παρά μια διάνοια χωρίς επιμέλεια.

Το παιχνίδι με ανοιχτά χαρτιά ούτε αποδίδει ούτε έχει γούστο. Μιμήσου τον Θεό που μας κρατάει σε εγρήγορση και αβεβαιότητα.

Οι πράξεις είναι οι καρποί των σκέψεων. Από καλές σκέψεις γεννιούνται καλές πράξεις.

Ο σοφός εκτιμά την αξία όλων των ανθρώπων, επειδή στον καθένα βλέπει κάτι καλό.

Ο διορατικός προτιμάει να τον έχουν ανάγκη παρά να τον ευγνωμονούν.

Ελπίδα είναι ο μεγάλος πλαστογράφος της αλήθειας.

Ο σοφός μετράει τη ζωή του σαν άνθρωπος που πρέπει να ζήσει πολύ, σε λίγο χρονικό διάστημα.

Είναι πολύ σημαντική ικανότητα να μπορείς να κρύβεις τα ελαττώματά σου και να τα μετατρέπεις σε προτερήματα. Ο Καίσαρας έκρυβε τη φαλάκρα του κάτω από το δάφνινο στεφάνι.

Να ξέρεις να δείχνεις τα δόντια σου, όταν χρειάζεται.

Η ζωή είναι ένας πόλεμος εναντίον της κακίας των άλλων.

Η τύχη σπάνια συνοδεύει κάποιον μέχρι την έξοδο.

Να αποφεύγεις να νικήσεις το αφεντικό σου.

Το μόνο που μας ανήκει πραγματικά είναι ο χρόνος. Ακόμη κι εκείνος που δεν έχει τίποτα, αυτό το είχε.

Ευφυΐα χωρίς σύνεση είναι διπλή τρέλα.

Κανένας δεν κοιτάζει τον ήλιο όταν λάμπει. Όλοι τον κοιτούν όταν βρίσκεται σε έκλειψη.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ της ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ & του ΠΑΙΔΙΚΟΥ-ΕΦΗΒΙΚΟΥ ΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ σε συνεργασία με τον Ο.Φ.Υ.ΠΕ.Κ.Α.

 

Το τμήμα Πολιτισμού Δήμου Πρέβεζας και η Παιδική-Εφηβική Βιβλιοθήκη διοργανώνουν σε συνεργασία με τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος με αναγνωστικές δραστηριότητες για τα παιδιά.

   Τα παιδιά θα γνωρίσουν το Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού, την πλούσια βιοποικιλότητα, την ορνιθοπανίδα, την ιχθυοπανίδα και τους οικοτόπους της σπουδαίας αυτής περιοχής. Ακόμη, θα γνωρίσουν τους παραδοσιακούς τρόπους ψαρέματος, τα δελφίνια του Αμβρακικού και τις χελώνες Καρέτα-Καρέτα. Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί από τον κ. Ευστράτιο Φλούδα, προϊστάμενο της Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Κοιλάδας Αμβρακικού Κόλπου του Ο.Φ.Υ.ΠΕ.Κ.Α. Θα ακολουθήσει βιωματικό εργαστήριο για την κλιματική αλλαγή από την εμψυχώτρια κα Ελισάβετ Τσιλίδου.

   H δράση αυτή συνδέεται στενά με τη συμμετοχή του Δήμου Πρέβεζας στο αναγνωρισμένο Πρόγραμμα "Γαλάζια Σημαία". Σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), επιδιώκουμε την ενεργή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών και επισκεπτών, διασφαλίζοντας παράλληλα την κορυφαία ποιότητα και την προστασία των ακτών του Δήμου μας.

Με εκτίμηση

Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού

Δήμου Πρέβεζας

Λεωνίδας Αργυρός

BELLE & SEBASTIAN - IT ONLY TAKES ONE LION | Ο δικός τους ύμνος για την Εθνική Σκοτίας στο Μουντιάλ

 

Οι Belle & Sebastian ανεβάζουν τον πυρετό του Παγκοσμίου Κυπέλλου με το νέο τους τραγούδι "It Only Takes One Lion", τη δική τους πρόταση για τον ύμνο της Σκωτίας στη διοργάνωση. Το τραγούδι δημιουργήθηκε μετά τη νίκη της εθνικής ομάδας της Σκωτίας, με 4-2 επί της Δανίας στα προκριματικά, και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, στο πλαίσιο της επετειακής παγκόσμιας περιοδείας του συγκροτήματος για τα κλασικά άλμπουμ Tigermilk και If You're Feeling Sinister.

Το "It Only Takes One Lion"ξεκινά ως ένας αισιόδοξος ύμνος και εξελίσσεται σε ένα ζωηρό, έγχορδο disco-pop ξέσπασμα. Με το χαρακτηριστικό χιούμορ και την κομψότητά τους, οι Belle & Sebastian αποτυπώνουν τη συλλογική προσμονή και τον ενθουσιασμό που γεννά το ποδόσφαιρο. Η παραγωγή του τραγουδιού έγινε από τον  Pete Ferguson που συνέβαλε και στη δημιουργία του. 

Δείτε το βίντεο και ακούστε το τραγούδι:

https://www.youtube.com/watch?v=O8riNobpEyg&t=1s

Αναφερόμενος στο τραγούδι, ο Stuart Murdoch δήλωσε: «Είναι ένα προσωπικό τραγούδι για την πορεία και τις περιπέτειες της εθνικής ομάδας της Σκωτίας τα τελευταία 50 χρόνια. Γράφτηκε αυθόρμητα την επόμενη ημέρα του αγώνα με τη Δανία και προσπαθεί να αποτυπώσει την εμπειρία ολόκληρης της χώρας που παρακολουθεί την εθνική της ομάδα.»

Credit: Anna Isola Crolla

Οι Belle & Sebastian συνεχίζουν την παγκόσμια περιοδεία τους για τον εορτασμό των 30 χρόνων από την κυκλοφορία των Tigermilk και If You're Feeling Sinister, πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, Μεξικό, Αυστραλία, Σιγκαπούρη και Ιαπωνία. Στις συναυλίες αυτές παρουσιάζουν ολόκληρα τα δύο εμβληματικά άλμπουμ, τιμώντας την κληρονομιά τους και τη διαχρονική σχέση τους με το κοινό.

Κυκλοφορεί από τη Matador με την υποστήριξη της The Hubsters