"Πατρίδα" (2026) του Πάβελ Παβλικόφσκι

 

Η ταινία "Πατρίδα" του Πάβελ Παβλικοφσκι είναι ένα ποίημα που απαλύνει τον πόνο των ανθρώπων εκείνων, οι οποίοι παρασυρμένοι από τα κύματα της ιστορίας, εκτοπίζονται από τις εστίες τους και καθίστανται ανέστιοι και απάτριδες• σε σημείο που όταν τους ρωτούν πού είναι το σπίτι τους, δυσκολεύονται να απαντήσουν. Είναι ακόμα ύμνος παρηγορητικός για τους ανθρώπους εκείνους που, ενώ θέλουν, αδυνατούν να κατεβάσουν τις άμυνες, αποτυγχάνουν να πουν τις λέξεις που πρέπει, τον καιρό που πρέπει• εν τέλει το μετανιώνουν πικρά. 

Όλα αυτά παρουσιάζονται σε μια ταινία διάρκειας λιγότερο από ενενήντα λεπτά, ένα κομψοτέχνημα, σφιχτά δεμένο και με υψηλή αισθητική - η ασπρόμαυρη φωτογραφία είναι σκέτη μαγεία. Τα κάδρα και το στήσιμο των ηθοποιών θυμίζουν άλλοτε πίνακες ζωγραφικής της πρώιμης νεωτερικότητας και άλλοτε πίνακες του Χόκνεϊ. Οι ερμηνείες, σε πρώτη ματιά δείχνουν αποστασιοποιημένες• στην πραγματικότητα, στα πρόσωπα βλέπουμε με το ζόρι να συγκρατούνται να πουν τα ανείπωτα ώσπου στο τέλος έρχεται η λύση και η ανακούφιση.

Τέλος, στο ερώτημα, ποια είναι η πατρίδα μας, απάντηση είναι η γλώσσα μας, είναι ο κόσμος των ονείρων μας, η είναι κάθε πηγή ομορφιάς.

ο Τοποτηρητής