Ο Ρακίνας ή Ζαν Ρασίν (Jean Racine, 22 Δεκεμβρίου 1639 - 21 Απριλίου 1699) ήταν Γάλλος δραματουργός, ένας από τους τρεις μεγάλους θεατρικούς συγγραφείς στη Γαλλία του 17ου αιώνα (μαζί με τον Μολιέρο και τον Πιέρ Κορνέιγ) και σημαντική προσωπικότητα της δυτικής λογοτεχνικής παράδοσης. Το θέατρο του Ρακίνα παρουσιάζει το πάθος ως μια μοιραία δύναμη που καταστρέφει εκείνους που έχουν καταληφθεί από αυτό, οι ήρωές του κυριαρχούνται από το πεπρωμένο. Εδώ βρίσκονται οι επιρροές των Γιανσενιστικών θεωριών: είτε ο άνθρωπος έχει λάβει τη θεϊκή χάρη, είτε τη στερείται, τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει το πεπρωμένο του, είναι καταδικασμένος από τη γέννησή του. Στα πρότυπα της κλασικής τραγωδίας, το θέατρο του Ρακίνα παρουσιάζει μια απλή, ξεκάθαρη δράση, με περιπέτειες που γεννιούνται από τα ίδια τα πάθη των χαρακτήρων.
Σήμερα, ας σπεύσουμε να απολαύσουμε τη ζωή. Ποιος ξέρει αν υπάρχουμε αύριο;
Μια τραγωδία δεν χρειάζεται να έχει αίμα και θάνατο. Είναι αρκετό να είναι γεμάτη από εκείνη τη μεγαλειώδη θλίψη που είναι η τέρψη της τραγωδίας.
Όταν πίνω, σκέφτομαι. Και όταν σκέφτομαι, πίνω.
Ο πρωταρχικός κανόνας της τέχνης είναι να προκαλεί ευχαρίστηση και συγκίνηση. Όλοι οι άλλοι κανόνες έχουν γίνει για να τηρείται αυτός ο πρώτος κανόνας.
Δεν υπάρχει τίποτε τόσο εύκολο που να μη γίνεται δύσκολο όταν το κάνεις διστάζοντας.
Η υπερβολική αρετή μπορεί να είναι εγκληματική.
Η μοναδική μου ελπίδα βρίσκεται στην απελπισία μου.
Χωρίς λεφτά, η τιμή είναι μόνο μια αρρώστια.
Επάνω στον θρόνο, έχει κανείς πολλές έγνοιες. Και οι τύψεις είναι απ’ αυτές που έχουν τη λιγότερη βαρύτητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου