Ένα ποίημα για την Κυριακή - Σαμπαχατίν Αλί

 

"Το τραγουδί της φυλακής 3"

Εδώ δεν ανθίζουν τα λουλούδια,

τα πουλιά δεν πετούν στον αέρα,

τα άστρα δεν σκορπίζουν το φως τους,

δεν περνούν οι μέρες, δεν περνούν.

Ρίχνω μια βόλτα στην αυλή,

πότε κάθομαι, πότε πέφτω,

ένα σωρό όνειρα βλέπω,

δεν περνούν οι μέρες, δεν περνούν.

Στην καρδιά οι παλιοί σεβντάδες,

στα μάτια μου ρεματιές, αμπέλια,

στον καθρέφτη κλαίνε οι οπτασίες μου,

δεν περνούν οι μέρες, δεν περνούν.

Έξω έφτασε η άνοιξη,

ο κόσμος πάει κι έρχεται,

οι μέρες κυλούν σαν το νερό,

δεν περνούν οι μέρες, δεν περνούν.

Στο πλάι μου κοιμούνται ξένοι,

ο κάθε λόγος τους πικρός σα δηλητήριο,

απ’ όλα τα ντέρτια, ένα είναι πιο βαρύ:

δεν  περνούν οι μέρες, δεν περνούν.

Σαμπαχατίν Αλί

(1907 - 1948)

(μτφρ. Θωμάς Κοροβίνης)