με τράκαρα στην εθνική
ένα παράφορο Μωβ χαμόγελο
το άλφα της στέρησης
σε ξυπνά λουσμενο στα υγρά σου
η καρδιά τύμπανο έξω απ' το στήθος
σπαραζει σκύλος που αλυχτα
μες στα σκατα του
-να πιω
δώσε μου να πιω
φέρε μου
στεγνώνω, ρε
δε βλέπεις;
με τραβάει ο πόνος από παιδί
με γοητεύει να νιώθω
δεν είμαι η μόνη
παρηγοριά;
γινατι;
να πιω κι εγώ
να μουδιάσει η γλώσσα
να μην τάζει αγάπη
βγαίνω στην εθνική με τη ρόμπα
έρχομαι να πιούμε μαζί
χάνω τον έλεγχο
πέφτω στο διάζωμα
πάει πεθαίνω
να μείνω στον τόπο
βασισμένη σε αληθινή ιστορία
ποια ζωή περνάει από μπροστά σου
όταν δεν έχεις ζήσει ούτε τη δική σου;
βάλε να πιούμε
Το βιβλίο "Κάνε με" είναι η τρίτη ποιητική συλλογή της Βάσως Χριστοδούλου και κυκλοφόρησε πριν τρία χρόνια από τις εκδόσεις Καζανάκι. Κοντεύει να εξαντληθεί και νιώθω τυχερός που στο παρά τσακ πρόλαβα και προμηθεύτηκα το αντίτυπο μου. Τα ποιήματα της Βάσως Χριστοδούλου είναι τολμηρά όχι τόσο για τη σκληρή γλώσσα, με την οποία είναι γραμμένα. Άλλωστε, όπως μας έχουν διδάξει οι Τζέινς Αντίξιον, "τίποτα δεν σοκάρει". Είναι τολμηρά, γιατί η ίδια δεν φοβάται να εκτεθεί. Να ξεδιπλώσει μύχιες σκέψεις, φαντασιώσεις, εφιάλτες κλπ ενώ παράλληλα, δεν φοβάται να μεταχειριστεί φαινομενικά αδόκιμες διατυπώσεις. Οι συγκρίσεις με την Κατερίνα Γώγου και τον Τσάρλς Μπουκόφσκι είναι, εκτιμώ, υπερβολικά εύκολη λύση. Δίχως να σημαίνει ότι δεν είναι τιμητικές. Είναι αλήθεια ότι η Χριστοδούλου εντάσσει στα ποιήματα της σαφείς αναφορές στην αστική παράνοια, όπως βιώνεται στην Αθήνα - κέντρο αλλά και περίχωρα. Η διαφορά είναι πως τόσο συναρπαστικό ανάγνωσμα, όσο το "Κάνε με" δεν έχουν αποτελέσει αλλά βιβλία των προαναφερθέντων ποιητών, πάντα μιλάω για μένα. Γενικά, το βιβλίο μου έριξε ένα κατακεφαλο όλο δικό μου. Τολμώ να πω, με έφερε στα ίσια μου.
ο Τοποτηρητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου