Έχουμε μπει για τα καλά στον μήνα με το κοροϊδευτικό παρατσούκλι "Κουτσοφλέβαρος" και ήδη έχουμε χωνέψει για τα καλά πόσο μάταιες είναι οι πρωτοχρονιάτικες ευχές για Καλή Χρονιά. Ο ημίτρελος με το πορτοκαλί περουκίνι που έχει το πόστο του κατά Μαρία Δαμανάκη πλανητάρχη, τα έχει κάνει όλα να μοιάζουν βγαλμένα από αμερικανική κωμωδία καταστάσεων ( ή αλλιώς sitcom), τύπου Παντρεμένοι με παιδιά. Μόνο που δεν έχει πλάκα. Δεν έχει καθόλου πλάκα.
Όταν δεν ακολουθεί τη συνήθη τακτική που χαρακτηρίζει διαχρονικά τις ΗΠΑ, δηλαδή να θέλουν να εξάγουν με το ζόρι "δημοκρατία" αστικού τύπου με το αζημίωτο, πάει να πει να βάζουν χέρι στις πλουτοπαραγωγικές πηγές κάθε "νεοφώτιστης" δημοκρατίας, όταν λοιπόν, δεν ακολουθεί τα πατροπαράδοτα, απειλεί ότι θα προσαρτήσει ξένες επικράτειες γιατί... έτσι βρε αδερφέ. Ως αποτέλεσμα, έχουν γίνει τα πάντα ώπα. Δεν ξέρει κανείς ποιόν να εμπιστευτεί σε επίπεδο συμμάχων. Όλες οι διεθνείς συμφωνίες φαίνονται να αξίζουν όσο ένα πουκάμισο αδειανό. Άλλωστε, και στα δικά μας, το Σύνταγμα που αποτελεί τον καταστατικό χάρτη της πατρίδας μας που μην είναι τα ψηλά βουνά, δεν κουρελιάζεται διαχρονικά με το τέντωμα όσο δεν πάει; Αναρωτιέμαι, τι νόημα έχουν οι συνεχείς αναθεωρήσεις πέρα από το να μπορεί ο κάθε κυβερνών στην ουσία να κάνει ό,τι του γουστάρει; Για όποιον και όποια δεν καταλαβαίνει, ας το θέσω ως εξής: το νόημα είναι να βγαίνουν νόμοι που να ταιριάζουν με το Σύνταγμα, όχι να αλλάζει το Σύνταγμα για να ταιριάζει με τους νόμους.
Επομένως, μπορεί να γίνει κατανοητό πως ό,τι συμβαίνει στο μερικό, ανάγεται και στο γενικό, που θα έλεγε και ο Αριστοτέλης.
ο Τοποτηρητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου