Εκ βαθέων

Στο βιβλίο "Νορβηγικό δάσος" του Χαρούκι Μουρακάμι η Μιντόρι ρωτά τον Τόρου, ποια η χρησιμότητα του να ξέρεις τη διαφορά ανάμεσα στην υποτακτική αορίστου και στην υποτακτική μέλλοντα, σε τι χρησιμεύουν τέτοιες γνώσεις; Ο Τόρου της εξηγεί ότι τέτοια πράγματα αποτελούν καλή εξάσκηση για το πνεύμα σου. Το που θα σε ωφελήσει αυτή η εξάσκηση, είναι κάτι που θα φανεί κάποια στιγμή. 

Αναρωτιέμαι, κατά πόσο έχω ωφεληθεί από το ότι γνωρίζω τι είναι η χρονική αύξηση στα ρήματα των αρχαίων ελληνικών ή το ότι αντιλαμβάνομαι, μέσες άκρες, τη σημασία της Παλαιολόγειας Αναγέννησης για την πνευματική έκρηξη στις πόλεις κράτη της Ιταλικής Χερσονήσου κατά τον 14ο και 15ο αιώνα. Τι λογής ταλέντα αναπτύχθηκαν μέσα μου ύστερα από την οποία μελέτη έχω πραγματοποιήσει; Έχεις κάτι για να γράψεις, θα μου πει κάποιος. Αλίμονο, το να αναπαράγεις πράγματα που έχεις μάθει, ενώ δεν βλάπτει, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, διότι δεν αποτελεί παραγωγική διαδικασία• δίνεις μασημένη τροφή, όπως μας λέγανε παλιά.

Είναι αλήθεια ότι, αισθάνομαι ότι δεν έχω κάτι να πω• εννοώ, κάτι πρωτότυπο ή που, τέλος πάντων,  να αποτελεί συμπέρασμα στο οποίο να έχω καταλήξει με ίδια μέσα και όχι επειδή το βρήκα κάπου γραμμένο. Θλίβομαι, διότι συνειδητοποιώ πως δε διαθέτω το χάρισμα του δημιουργού• σε οποιονδήποτε τομέα. Κακίζω τον Πλάτωνα για την υποτίμηση την οποία επιφυλάσσει, προς τους δημιουργούς, δηλαδή τους ανθρώπους που μπορούν να κατασκευάζουν αντικείμενα και να δίνουν στην ύλη μορφή. Άλλωστε και ο ίδιος δημιούργησε γνώση, άλλο που υποστήριζε ότι απλά ανακαλούσε γνώσεις που, υποτίθεται, η ψυχή του είχε αποκομίσει με τη θέαση των ιδεών, προτού ενσαρκωθεί. Και πάλι, όμως, δημιούργησε κάτι. Κάτι πρωτότυπο και που ακόμη συζητιέται• και δεν είναι μόνο αυτός. 

Δεν χρειάζεται να επινοήσεις κάτι με τόσο ισχυρό αντίκτυπο όσο η πλατωνική φιλοσοφία, προκειμένου να νιώθεις ότι διαθέτεις γόνιμη σκέψη. Ωστόσο, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο - και πικρή αλήθεια - ότι οι άνθρωποι που διαβάζουν, διακρίνονται σε πνεύματα που παράγουν και πνεύματα που μόνο αναπαράγουν. Άδικο αλλά έτσι είναι η ζωή.

ο Τοποτηρητής