Για την "Οδύσσεια" του Κρίστοφερ Νόλαν

 

Ο Γιάννης Πουλόπουλος, σε μια συνέντευξη που είχε δώσει κάποτε, είχε δεχθεί την εξής ερώτηση: "Πώς και αποφάσισες να γίνεις τραγουδιστής;". Είχε απαντήσει: "Είδα που τραγουδούσαν διάφοροι και αφού τραγουδούν όλοι, γιατί όχι κι εγώ". Κοντεύει μήνας από τότε που παρακολούθησα σε θερινό σινεμά εδώ στην Πρέβεζα την Οδύσσεια του Νόλαν. Ενώ θέλω όλο αυτό το διάστημα να γράψω τις εντυπώσεις μου, κόμπλαρα λόγω της φασαρίας που έγινε. Ο καθένας έγραψε το μακρύ του και το κοντό του, και γενικά φάνηκε να έχουν μιλήσει για μια ταινία ακόμα και άνθρωποι που, ενδεχομένως, δεν την είδαν για τον δικό του λόγο ο καθένας και η καθεμία. Σκεφτόμουν, λοιπόν, τι νόημα έχει να γράψει ακόμα ένας για την ταινία του καλοκαιριού και της χρονιάς. Ευτυχώς, η πιο πάνω ατάκα του σπουδαίου όσο και σεμνού Έλληνα βάρδου διέλυσε κάθε αμφιβολία μου. Να η άποψή μου για την εκδοχή του Κρίστοφερ Νόλαν στην Οδύσσεια.

Την βρήκα καταρχάς άκρως ψυχαγωγική. Οι σκηνές δράσης ήταν εξαιρετικά γυρισμένες και απολαυστικές. Στο τμήμα της ταινίας στη σπηλιά του Κύκλωπα Πολύφημου τρομάζεις πραγματικά κι ας ξέρεις πως τον αντικρίζεις στο πανί και όχι δια ζώσης. Στις σκηνές όπου το πλήρωμα του Οδυσσέα παλεύει με θαλασσοταραχή νιώθεις αγωνία. Για τη σκηνή κατά την οποία η μάγισσα Κίρκη μεταμορφώνει τους συντρόφους του Οδυσσέα σε γουρούνια, μένεις με το στόμα ανοιχτό, δεν πιστεύεις τι βλέπεις και αναρωτιεσαι "πώς στο καλό το έστησε αυτό;" (ο Νόλαν).

Κατά δεύτερον, όποιος ισχυρίζεται ότι δεν μαγεύτηκε από την αισθητική εικόνα της ταινίας, δηλαδή πλάνα, φωτογραφία, σκηνοθεσία κλπ, λυπάμαι, αλλά δεν πείθει κανέναν. Και το αφήνω εδώ. Απλά ήταν μαγεία.

Οι ερμηνείες εξαιρετικές από τους περισσότερους. Ο Τηλέμαχος, θα μπορούσε να είναι καλύτερος ερμηνευτικά όσο και σεναριακά, δηλαδή δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο δημιουργός επέλεξε να τον παρουσιάσει τόσο άτολμο. Από την άλλη, ο Ματ Ντέιμον παραδίδει μια ερμηνεία, ίσως την κορυφαία της μακράς καριέρας του. Με την καθοδήγηση του Νόλαν αποδίδει έναν Οδυσσέα φιλοπερίεργο, επινοητικό, τσακισμένο από τις τύψεις για το μακελειό που προκάλεσε με την πονηριά του στην Τροία και τραυματισμένο από την φθοροποιό εμπειρία του πολέμου. Ο Θουκυδίδης, μας έχει διδάξει ότι ο πόλεμος διαφθείρει και εξαχρειώνει τον άνθρωπο. Συνεπώς, η επαναφορά στην κατά την ειρηνική ζωή ανθρώπινη κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολη, επώδυνη και, κάποιες φορές, αδύνατη. Και αυτό ακριβώς είναι το νέο στοιχείο που προσθέτει ο Κρίστοφερ Νόλαν ως δική του ανάγνωση του ομηρικού έπους. Στην πραγματικότητα ο Οδυσσέας δεν θέλει να επιστρέψει διότι τα έκανε σκατά, παραβαίνοντας τον Νόμο του Δία, δίνοντας δόλια δώρο συμφιλίωση στους Τρώες, εκμεταλλευόμενος με τους υπόλοιπους Αχαιούς την αποδοχή του δώρου και σπέρνοντας καταστροφή και θάνατο.

Μαζί με αυτό, μου άρεσε πολύ το ότι παρουσίασε μια Πηνελόπη αφενός πιστή αλλά όχι άβουλη και δίχως δικά της θέλω, που όμως βρίσκουν εμπόδιο στους αυστηρούς και άκαμπτους κανόνες της εποχής. Η Ανν Χάθαγουεϊ είναι μαγευτική ως βασίλισσα που πάει να σκάσει μέσα στα ασφυκτικά δεσμά του γυναικωνίτη. Όσο για την ηθοποιό που υποδύεται την Κίρκη, ας της δώσουν Όσκαρ από τώρα, δεν υπάρχει λόγος να το συζητάμε. 

Μικρό λαθάκια σαφώς υπάρχουν, κάποια μάλιστα προκαλούν ειρωνικό χαμόγελο. Ωστόσο, έχοντας ασχοληθεί αρκετά τέλος πάντων με τις περιπέτειες του Οδυσσέα, έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από αυτό που παρακολούθησα, σε βαθμό που θα ήθελα να το ξαναπαρακολουθήσω. Το εννοώ. 

Κλείνοντας, έχω να εκφράσω μια απορία. Από όλους όσους δήλωσαν οργισμένοι από την "παραποίηση της ελληνικής μυθολογίας" (sic), ήθελα να ήξερα πόσοι έχουν διαβάσει τα ομηρικά έπη όντως; Εννοώ να τα έχουν διαβάσει σε κανονική μετάφραση, έστω του σχολείου και όχι κάποια περίληψη ή συνοπτική διασκευή για ξεπέταγμα; Να μη μιλήσω για φιλολογικές, πραγματολογικές κλπ αναλύσεις από σοβαρούς σχολιαστές;

ο Τοποτηρητής

Στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Αθλητισμού συμμετέχει ο Δήμος Πρέβεζας

 

Ο Δήμος Πρέβεζας συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Αθλητισμού – Πρόσκληση στους αθλητικούς συλλόγους

Ο Δήμος Πρέβεζας και το Τμήμα Αθλητισμού συμμετέχουν και φέτος στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Αθλητισμού #BeActive, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τις 23 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης, το διήμερο 26 και 27 Σεπτεμβρίου, θα πραγματοποιηθούν στην Πρέβεζα δράσεις άθλησης και ψυχαγωγίας, ανοιχτές σε όλους τους δημότες, ανεξαρτήτως ηλικίας ή επιπέδου φυσικής κατάστασης.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να αναδείξει τα οφέλη της συστηματικής άσκησης, να ενθαρρύνει τη συμμετοχή των πολιτών και να μεταφέρει το μήνυμα ότι η κίνηση μπορεί και πρέπει να γίνει τρόπος ζωής.

Το Τμήμα Αθλητισμού του Δήμου Πρέβεζας καλεί τους αθλητικούς συλλόγους της περιοχής να συμμετάσχουν ενεργά στη διοργάνωση, δηλώνοντας το ενδιαφέρον τους και παρουσιάζοντας τις δράσεις που επιθυμούν να εντάξουν στο πρόγραμμα.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

Τμήμα Αθλητισμού Δήμου Πρέβεζας

26820 25325

Γινόμαστε πιο δραστήριοι, πιο υγιείς και πιο δυνατοί!

Aπό το 

Γραφείο Πολιτισμού - Αθλητισμού

Από το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας» στη Διεθνή Λυρική Σκηνή

 

Η μουσική εκπαίδευση είναι ένα ταξίδι που ξεκινά τις περισσότερες φορές από ένα τοπικό μουσικό εκπαιδευτήριο. Όταν όμως υπάρχουν σωστές βάσεις σε συνδυασμό με αφοσίωση και ταλέντο, μπορεί να αγγίξει τις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου. Μια τέτοια λαμπρή περίπτωση είναι αυτή της λυρικής τραγουδίστριας Χριστίνας Ζάκα.

Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Πρέβεζα, η Χριστίνα έκανε τα πρώτα της μουσικά βήματα στο Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας», όπου ολοκλήρωσε τον κύκλο σπουδών της αποκτώντας Πτυχίο στο κλασικό τραγούδι υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριας Μαριάννας Τζαφέρη.

Οι στέρεες βάσεις που απέκτησε στο Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας αποτέλεσαν το εφαλτήριο για μια διεθνή πορεία: με περαιτέρω ανώτατες σπουδές στην Ελλάδα και το Βέλγιο, σήμερα η Χριστίνα Ζάκα ζει και εργάζεται στη Βιέννη ως μέλος της Ακαδημίας Χορωδών της Όπερας, συμμετέχοντας σε εμβληματικές παραγωγές στην κεντρική της σκηνή, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί σόλο εμφανίσεις σε σπουδαία μουσικά κέντρα της Ευρώπης.

Η πορεία της αποδεικνύει έμπρακτα ότι η ποιοτική μουσική παιδεία και η σωστή καθοδήγηση από τα πρώτα κιόλας βήματα είναι το κλειδί για να κατακτήσει ένας νέος καλλιτέχνης τα όνειρά του. Στο Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας», συνεχίζουμε με την ίδια αφοσίωση να προσφέρουμε ολοκληρωμένες σπουδές, αναδεικνύοντας το ταλέντο των μαθητών μας.

Οι εγγραφές για τη νέα σχολική χρονιά ξεκίνησαν!

Σας περιμένουμε για να κάνουμε μαζί το πρώτο βήμα στο δικό σας μουσικό ταξίδι.

Για πληροφορίες και εγγραφές, επικοινωνήστε με τη γραμματεία του Ωδείου, τηλ. 2682025320.

Κάποιος μπορεί να φέρεται σωστά μόνο για το θεαθήναι

Στην "Πολιτεία" ο Πλάτωνας βάζει σε κάποιο σημείο τον Σωκράτη να διηγείται τον μύθο με το Δαχτυλίδι του Γύγη. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Γύγης, με κάποιον τρόπο ανακάλυψε ένα δαχτυλίδι με μαγικές ιδιότητες. Όταν το περνούσε στο δάχτυλό του, γινόταν αόρατος. Το εκμεταλλεύτηκε και δολοφόνησε τον βασιλιά της χώρας στην οποία ζούσε, έχοντας πάρει με το μέρος του την βασίλισσα. Καθώς ήταν αόρατος, μπόρεσε και μπήκε όχι μόνο στο παλάτι, αλλά και στο υπνοδωμάτιο του βασιλιά. Έτσι, έγινε ο ίδιος βασιλιάς κλπ κλπ. Στη συνέχεια, ο Σωκράτης θέτει το εξής ζήτημα: αν μπορούσαμε να είμαστε αόρατοι, τι θα κάναμε; Θα τηρούσαμε τα πρέποντα ή θα εκμεταλλευόμασταν την υπερφυσική αυτή ιδιότητα ανήθικα;. Ο Γλαύκων, ένας από τους συζητητές του Σωκράτη στην "Πολιτεία", κρίνει πως η πλειοψηφία των ανθρώπων θα έκανε το δεύτερο. Ο Πλάτωνας, διά στόματος Σωκράτη, υποστηρίζει ότι ο ενάρετος άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για το αν τον βλέπει κανείς ούτε τον νοιάζει η κρίση των άλλων. Φέρεται ενάρετα έτσι κι αλλιώς. Εσείς;

ο Τοποτηρητής

«Μπραζίλ» του Τέρι Γκίλιαμ, Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026

 

«Μπραζίλ» του Τέρι Γκίλιαμ

Ημέρα προβολής: Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026

Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης Πρέβεζας

(Παλιά Σφαγεία)

Ώρα έναρξης: 20:30

Είσοδος

Γενική είσοδος: 6 ευρώ

Φοιτητές: 4 ευρώ

Άνεργοι και μαθητές:  Δωρεάν

**************

Σε έναν κόσμο όπου η γραφειοκρατία κυβερνά, η τεχνολογία παραλογίζεται και η ελευθερία γίνεται όνειρο, η φαντασία ίσως είναι η τελευταία πράξη αντίστασης.

Ο Σαμ Λόουρι είναι ένας ασήμαντος υπάλληλος ενός απρόσωπου κρατικού μηχανισμού. Ανάμεσα στην ασφυκτική καθημερινότητα και στα επαναλαμβανόμενα όνειρά του, όπου πετά ελεύθερος πάνω από έναν κόσμο χωρίς όρια, αναζητά μια μυστηριώδη γυναίκα που έχει εμφανιστεί στη φαντασία του. Όταν η γυναίκα αυτή, η Τζιλ, εμφανίζεται στην πραγματική του ζωή, ο Σαμ βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν μηχανισμό που δεν ανέχεται ούτε την αμφιβολία ούτε την απόκλιση.

Με αισθητική που κινείται ανάμεσα στον Όργουελ, τον Κάφκα, τον σουρεαλισμό και το μαύρο χιούμορ, ο Γκίλιαμ μετατρέπει τη γραφειοκρατία σε έναν εφιαλτικό λαβύρινθο και την τεχνολογία σε ένα παράλογο, σχεδόν οργανικό τέρας. Τεράστιοι αγωγοί, παράξενες μηχανές, ατελείωτα αρχεία και γιγαντιαία γραφεία συνθέτουν έναν κόσμο ταυτόχρονα φουτουριστικό και παλιομοδίτικο.

Και μέσα σε αυτόν τον κόσμο, το όνειρο γίνεται πράξη αντίστασης.

Το «Brazil» είναι μια ταινία για την ελευθερία, τη φαντασία και την ανάγκη του ανθρώπου να αποδράσει από μια πραγματικότητα που προσπαθεί να τον ορίσει, να τον καταγράψει και τελικά να τον συνθλίψει. Μια σκοτεινή κωμωδία για έναν κόσμο που μοιάζει παράλογος — μέχρι να αρχίσει να μας θυμίζει επικίνδυνα τον δικό μας.

 Σκηνοθέτης

Ο Τέρι Γκίλιαμ γεννήθηκε το 1940 στη Μινεάπολη των ΗΠΑ και ξεκίνησε ως σκιτσογράφος και animator, πριν εγκατασταθεί στην Αγγλία και γίνει το μοναδικό Αμερικανό μέλος των Monty Python. Οι χαρακτηριστικές σουρεαλιστικές animation δημιουργίες του συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της αισθητικής της ομάδας. 

Πέρασε στη σκηνοθεσία με το Jabberwocky και συνέχισε με ταινίες όπως Time Bandits, Brazil, Οι περιπέτειες του Βαρόνου Μυνχάουζεν, Ο Βασιλιάς της Ιχθυόσκαλας, 12 Πίθηκοι και Fear and Loathing in Las Vegas. Το σινεμά του χαρακτηρίζεται από σουρεαλισμό, μαύρο χιούμορ, δυστοπικούς κόσμους και μια διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στη φαντασία και στους μηχανισμούς της εξουσίας. 

Το 2009 τιμήθηκε με το BAFTA Fellowship για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο. 

Ιστορική κίνηση από τον ΠΑΣ Πρέβεζα – Ιδρύει για πρώτη φορά τμήμα ξιφασκίας!

 

Ο ΠΑΣ Πρέβεζα ανοίγει νέο κεφάλαιο στην ιστορία του και για πρώτη φορά από την ίδρυσή του δημιουργεί αθλητικό τμήμα εκτός ποδοσφαίρου, με τη ξιφασκία να αποτελεί το νέο μεγάλο εγχείρημα του συλλόγου!

Ο ιστορικός σύλλογος της Πρέβεζας κάνει ένα σημαντικό βήμα διευρύνοντας την αθλητική του δραστηριότητα και δημιουργεί το Τμήμα Ξιφασκίας του ΠΑΣ Πρέβεζα, φιλοδοξώντας να δώσει στα παιδιά και στους αθλητές της περιοχής τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να εξελιχθούν σε ένα ιδιαίτερο και δυναμικό άθλημα.

Υπεύθυνος του νέου τμήματος είναι ο Νίκος Λαμπρακούλης, ενώ την προπονητική καθοδήγηση αναλαμβάνουν οι Ανδρέας Καραμάνης και Αλέξανδρος Κοντογιάννης.

Τρία τμήματα για όλες τις ηλικίες

Το νέο τμήμα θα λειτουργήσει με τρεις διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν παιδιά, έφηβοι αλλά και ενήλικες:

Παιδικό τμήμα: 5-7 ετών

Τμήμα Ανάπτυξης: 7-13 ετών

Αγωνιστικό & Ενηλίκων: 13 ετών και άνω

Οι προπονήσεις αναμένεται να πραγματοποιούνται στο 4ο Δημοτικό Σχολείο Πρέβεζας, ενώ το αναλυτικό πρόγραμμα και οι ημέρες προπονήσεων του συλλόγου θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα.

Η Πρέβεζα στον χάρτη της ξιφασκίας

Η δημιουργία του τμήματος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η Πρέβεζα συγκαταλέγεται στις ελάχιστες επαρχιακές πόλεις της χώρας που διαθέτουν οργανωμένο τμήμα ξιφασκίας.

Παράλληλα, το σωματείο είναι αναγνωρισμένο από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και αποτελεί μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας, γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη δυναμική στο νέο εγχείρημα.

Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση έρχεται στην Πρέβεζα

Μάλιστα, η έναρξη της νέας προσπάθειας συνδυάζεται με μία σημαντική αθλητική διοργάνωση.

Το 2ο Κύπελλο Ξίφους Μονομαχίας θα πραγματοποιηθεί το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Σεπτεμβρίου στο ΔΑΚ Πρέβεζας, με τη συμμετοχή αθλητών και αθλητριών στις κατηγορίες εφήβων-νεανίδων, παμπαίδων-παγκορασίδων και ανάπτυξης.

Οι συμμετοχές αναμένεται να ξεπεράσουν τις 200, μετατρέποντας την Πρέβεζα για δύο ημέρες σε σημείο αναφοράς για την ελληνική ξιφασκία.

Ο ΠΑΣ Πρέβεζα γράφει λοιπόν μία νέα σελίδα στην ιστορία του. Από το ποδόσφαιρο στη ξιφασκία και από το γήπεδο των 11 παικτών σε ένα άθλημα που απαιτεί ταχύτητα, τεχνική, συγκέντρωση και πειθαρχία.

Πληροφορίες – Επικοινωνία: 695 183 2375 (Αλέξανδρος Κοντογιάννης)

Παγκράτης από άλλο… πλανήτη – ο ΠΑΣ Πρέβεζα λύγισε την Αναγέννηση και πήρε μεγάλη πρόκριση στην Άρτα

 

Με ήρωα τον Παγκράτη κάτω από τα δοκάρια, ο ΠΑΣ Πρέβεζα έγραψε μια μεγάλη εκτός έδρας πρόκριση στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδας, επικρατώντας της Αναγέννησης Άρτας με 4-3 στα πέναλτι, μετά το 0-0 της κανονικής διάρκειας.

Σε ένα παιχνίδι με ένταση, δυνατές μονομαχίες και αρκετή αγωνία, ο ΠΑΣ Πρέβεζα έδειξε χαρακτήρα και κυρίως τεράστια ψυχικά αποθέματα, παίρνοντας το εισιτήριο για την επόμενη φάση μέσα στην Άρτα.

Και αν υπάρχει ένας παίκτης που δικαιούται τον τίτλο του μεγάλου πρωταγωνιστή, αυτός δεν είναι άλλος από τον Παγκράτη.

Ο τερματοφύλακας του ΠΑΣ ήταν εκεί όταν η ομάδα του τον χρειάστηκε περισσότερο. Στο 14ο λεπτό μπλόκαρε σταθερά το σουτ του Τσούτση, ενώ στο δεύτερο ημίχρονο κράτησε όρθια την Πρέβεζα σε δύσκολες στιγμές.

Η κορυφαία του στιγμή, ωστόσο, ήρθε στο 80ο λεπτό.

Η Αναγέννηση είχε κερδίσει πέναλτι στο 79′ και ο Μανιώτης ανέλαβε την εκτέλεση. Ο Παγκράτης διάβασε σωστά τη φάση, έπεσε στη σωστή γωνία και απέκρουσε το πέναλτι, κρατώντας το 0-0 και την πρόκριση ζωντανή για τον ΠΑΣ.

Οι γηπεδούχοι είχαν προηγουμένως αγγίξει το γκολ στο 59′, όταν μετά από κόρνερ και φάση διαρκείας η μπάλα σταμάτησε πάνω στη γραμμή από τα σώματα των αμυντικών της Πρέβεζας.

Ο ΠΑΣ είχε τη δική του σημαντική στιγμή στο 76′, με κεφαλιά του Γιαννή που εξουδετέρωσε ο Νίκου, όμως το γκολ δεν ήρθε ούτε από τη μία ούτε από την άλλη πλευρά.

Το 0-0 παρέμεινε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα και όλα κρίθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι.

Και εκεί μίλησε ξανά ο Παγκράτης!

Η διαδικασία εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ, με τον τερματοφύλακα του ΠΑΣ να επιβεβαιώνει ότι βρισκόταν σε μεγάλη ημέρα.

Ο Παγκράτης απέκρουσε δύο πέναλτι, των Τσούτση και Μανιώτη, και έβαλε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του στη μεγάλη πρόκριση του ΠΑΣ Πρέβεζα.

Το τελικό 3-4 στα πέναλτι έστειλε τους «κιτρινόμαυρους» στην επόμενη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας, μέσα σε πανηγυρικό κλίμα.

Μια πρόκριση που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία καθώς ήρθε στην έδρα μιας δυνατής Αναγέννησης Άρτας, με τον ΠΑΣ να αντέχει στην πίεση, να κρατά το μηδέν και να βρίσκει τη λύση από τον άνθρωπο που αποτέλεσε το τελευταίο και πιο καθοριστικό «τείχος» του.

Στην Άρτα βρέθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣ Πρέβεζα Γιάννης Τσότα, μαζί με όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά και δεκάδες φιλάθλους της ομάδας που ταξίδεψαν για να σταθούν στο πλευρό της.

Ο ΠΑΣ Πρέβεζα προχωρά. Και αυτή η πρόκριση έχει ονοματεπώνυμο: Παγκράτης.

Αναλυτικά, οι εκτελέσεις των πέναλτι:

0-0  απόκρ. Παγκράτη

0-1  Καραμπέτσος

1-1  Παναγιώτου

1-1  απόκρ. Νίκου

2-1  Δρόσος

2-2  Τόσκα

3-2  Μελιόπουλος

3-3  Ορφανός

3-3  απόκρ. Παγκράτη

3-4  Τουρμούσογλου

 

Διαιτητές: Χρυσικόπουλος, Τσατσούλης, Κόκμοτος

Συνθέσεις:

Αναγέννηση Άρτας (Στουρνάρας): Νίκου, Ράικος, Δημουλάς, Μελιόπουλος, Παππάς (64ο Δρόσος), Άνθης, Παναγιώτου, Μανιώτης, Ροβίνας (64ο Νάστας), Λιόλιος, Τσούτσης.

ΠΑΣ Πρέβεζα (Βαζέχα): Παγκράτης, Μέρκο (56ο Παπουτσής), Σκουτέλας, Σκιαδάς, Ορφανός, Τόσκα, Ράπτης, Καραμπέτσος, Μαγγανας (82ο Γιάννος), Σακκάς (56ο Τσάλα), Γιαννής (89ο Τουρμουσόγλου).

Να πω κι εγώ;

 Ο Ουμπέρτο Έκο είχε προφητέψει ότι με τα νέα μέσα επικοινωνίας και ιδίως με το διαδίκτυο, η γνώμη του κάθε τυχάρπαστου αποκτά την ίδια βαρύτητα με τη γνώμη ενός, ας πούμε, νομπελίστα. Φυσικά το πρόβλημα είναι ότι ο κάθε τυχάρπαστος κάτι τέτοιο το θεωρεί αυτονόητο, ότι δηλαδή η γνώμη του έχει την όποια βαρύτητα. Επιπλέον, πολλοί χρήστες αναπαράγουν πληροφορίες που κανείς δεν έχει μπει καν στον κόπο να διασταυρώσει, και το κάνει δίχως να κάτσει να σκεφτεί αν αυτό που κοινοποιεί, ισχύει όντως. Γενικά ο κόσμος μοιάζει να μην σκέφτεται. Κι αν του πεις, τι είναι αυτά που ανεβάζεις, θα σου πει, και ποιος είσαι εσύ που θα μου πεις τι θα ανεβάσω ή, ακόμα χειρότερα, και τι έγινε; Πέρα από αυτό, ενοχλητικό βρίσκω να βλέπω ανθρώπους να σχολιάζουν τα πάντα. Οτιδήποτε απασχολεί την επικαιρότητα, γίνεται αντικείμενο σχολιασμού ακόμη και από ανθρώπους που δεν έχουν κάποια σχέση με το εκάστοτε γεγονός. Βλέπεις ροκάδες ή χεβιμεταλάδες να σχολιάζουν τον θάνατο γνωστού τραγουδιστή που γέμιζε τις λαϊκές πίστες, και αναρωτιέσαι, αλήθεια ένιωσαν να τους αγγίζει αυτή η απώλεια; Μήπως φοβούνται πως αν δεν γράψουν την άποψη τους για οτιδήποτε συμβαίνει, θα τους θεωρήσουν αδιάφορους ή άσχετους ή άουτ; Δεν πιστεύω πως όλοι μπορούμε να έχουμε άποψη για όλα. Βάζω και τον εαυτό μου μέσα. Δεν είμαι ξερόλας και δεν συμπαθώ τέτοιους τύπους. Δυστυχώς, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μετατραπεί σε χώρο εκτόνωσης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, κατά κύριο λόγο. Για να βρεις κάτι ενδιαφέρον, πρέπει να υπομείνεις πολλή σαβούρα. Αποφάσισα να απενεργοποιήσω τον λογαριασμό μου στο φαιησμπουκ για κάποιο διάστημα, ας πούμε πως κάνω κάτι σαν αποτοξίνωση. Το τίμημα θα είναι ότι οι δημοσιεύσεις του Τοποτηρητή θα στερηθούν τη δυνατότητα να έχουν την όποια απήχηση έχουν μέχρι τώρα. Το τίμημα αυτό δεν είναι αμελητέο αλλά έχω ανάγκη να φροντίσω την πνευματική και συναισθηματική μου ισορροπία. Κατά τα άλλα, συνεχίζουμε ακάθεκτοι.

ο Τοποτηρητής

Αποφθέγματα του Μπορίς Βιάν

 

Μπορίς Βιάν, 1920-1959 Γάλλος συγγραφέας. Ήταν επίσης τρομπετίστας της τζαζ, τραγουδοποιός, ηθοποιός, μεταφραστής, μέλος της Παταφυσικής και διευθυντής του τμήματος τζαζ της δισκογραφικής εταιρίας Philips. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικούς διανοούμενους της μεταπολεμικής Γαλλίας. Κυκλοφορούν διάφορα έργα του και στα Ελληνικά. Τα πιο γνωστά: «Έχουν μαύρα μεσάνυχτα», «Και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους», «Θα πάω να φτύσω στους τάφους σας», «Ο αφρός των ημερών».

Είναι πολύ πιο δύσκολο να μιλάς όταν δεν είσαι ντυμένος. Για δοκίμασε να είσαι σοβαρός χωρίς παντελόνια!

Ο θάνατος δεν είναι κάτι τραγικό. Σε 100 χρόνια δεν θα απασχολεί κανέναν από εμάς.

Ο χαμένος χρόνος είναι ο χρόνος που είμαστε στο έλεος των άλλων.

Μισώ τις γυναίκες που νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να είναι άσχημες επειδή είναι έξυπνες.

Τα πάντα εκτός από την αλήθεια. Μόνο αυτή δεν πουλάει.

Τα πουλιά φταίνε για τρεις, τουλάχιστον, από τις κατάρες που βαραίνουν τον άνθρωπο: Του δημιούργησαν την επιθυμία να ανεβαίνει στα δέντρα, να πετάει, να κελαηδάει…

Μια λύση που σε ισοπεδώνει είναι καλύτερη από οποιαδήποτε αβεβαιότητα.

Η αλήθεια δεν είναι με την πλευρά των πολλών επειδή δεν τη θέλουμε εκεί.

Μαθαίνουμε τον νόμο μόνο όταν κάποιοι τον παραβαίνουν.

Σε όλη μας τη ζωή εξιδανικεύουμε τα κίνητρα και υποβαθμίζουμε τα γεγονότα.

Ευρυπίδη Βάκχαι (απόσπασμα)

 

ΠΑΡΟΔΟΣ

ΧΟΡΟΣ

Έρχομαι από τη γη της Ασίας,

άφησα τον ιερό Τμώλο και τρέχω για τον Διόνυσο,

γλυκός ο κόπος, ευλογημένος ο κάματος,

για τον Βάκχιο αλαλάζω ευοί ευάν.

Ποιός στο δρόμο;

Ποιός στο δρόμο;

Ποιός στα μέλαθρα;

Εδώ να έλθει

και ας αφήσει ο καθένας ευλαβικά

την ιερή σιγή να σφραγίσει το στόμα του.

Τον πανάρχαιο ύμνο θα ψάλλω στον Διόνυσο.

Μακάριος εκείνος

που η καλή του μοίρα τον αξίωσε

να γνωρίσει τις τελετές των θεών,

που εξαγνίζει το βίο του

και αφήνει την ψυχή του να γίνει ένα με τον θίασο

βακχεύοντας πάνω στα όρη με ιερούς καθαρμούς,

που σέβεται τα όργια της Μεγάλης Μητέρας Κυβέλης,

που υψώνει το θύρσο στεφανωμένος με κισσό

και δοξάζει τον Διόνυσο.

Ίτε βάκχες!

Ίτε βάκχες!

τον Διόνυσο,

τον υιό του θεού,

τον θεό,

από τα όρη της Φρυγίας

οδηγήστε τον στης Ελλάδας τους διάπλατους δρόμους

τον Διόνυσο.

Εκείνον τότε

η μητέρα του τον είχε στα σπλάχνα της,

όταν πέταξε η βροντή του Διός,

και μέσα στους πόνους της βίαιης γέννας

γέννησε τον άγουρο καρπό της κοιλίας της,

αφήνοντας την πνοή της ζωής με το χτύπημα του κεραυνού.

Αμέσως ο Ζευς ο Κρονίδης

τον εδέχθη σε κρύπτη άλλης κυοφορίας,

στον μηρό του τον βύθισε

και τον έραψε με πόρπες χρυσές,

να τον κρύψει από την Ήρα.

Όταν όρισαν οι Μοίρες,

γέννησε θεό με κέρατα ταύρου

και τον στεφάνωσε με φίδια.

Γι᾽ αυτό και οι μαινάδες

πλέκουν με τους βοστρύχους της κόμης φίδια,

τη λεία τους που τρέφεται με αγρίμια.

Θήβα, μητέρα της Σεμέλης,

φόρεσε τα στεφάνια του κισσού.

Τυλίξου, τυλίξου με τη χλωρή σμιλακιά την καλλίκαρπη.

Με κλαδιά δρυός ή ελάτου

παραδώσου στη βακχεία.

Στέψε το στικτό δέρμα του ελαφιού που θα φορέσεις

με το μαλλί λευκότριχων βοστρύχων.

Εξαγνίσου υψώνοντας τους αγέρωχους θύρσους.

Σε λίγο η χώρα ολόκληρη θα χορεύει,

όταν ο Βάκχος θα οδηγεί τους θιάσους

στα όρη στα όρη,

όπου προσμένει το μέγα πλήθος των γυναικών,

που τις σήκωσε από τους αργαλειούς και τις σαΐτες

ο οίστρος του Διονύσου.

Κρύπτη των Κουρήτων,

άγιοι τόποι της Κρήτης,

όπου εγεννήθη ο Ζεύς.

Μέσα στις σπηλιές σας

οι Κορύβαντες με τα τριπλά κράνη

ήβραν για μένα τον τεντωμένο τούτο κύκλο από δέρμα.

Και μέσα στην ένταση του βακχικού χορού

έσμιξαν τον ήχο του τυμπάνου

με τη γλυκιά πνοή των Φρυγικών αυλών

και το άφησαν στα χέρια της μητέρας Ρέας,

να συνοδεύει ο χτύπος του τις βάκχες,

όταν αλαλάζουν ευοί ευάν.

Από τη μητέρα θεά το άρπαξαν Σάτυροι τρελοί

και το έδεσαν με τους χορούς της τριετηρίδας,

όπου χρόνο παρά χρόνο αγάλλεται ο Διόνυσος.

Γλυκός είναι πάνω στα όρη,

όταν ντυμένος με το ιερό δέρμα του ελαφιού

αφήνει τους θιάσους που τρέχουν,

πέφτει στο χώμα,

κυνηγάει το αίμα του σπαραγμένου τράγου,

την ηδονή να γεύεσαι σάρκα ωμή,

και ορμά σε όρη Φρύγια, Λύδια

κορυφαίος και πρώτος

ο Διόνυσος.

Ευοί!

Η γη πλημμυρίζει.

Ρέει γάλα,

ρέει κρασί,

ρέει το νέκταρ της μέλισσας.

Και όπως υψώνεται καπνός από λιβάνι της Συρίας,

ο Βάκχος αφήνει από τον πυρσό του

τη λαμπερή φλόγα του πεύκου.

Με τους χορούς, με το τρέξιμο τους πιστούς ερεθίζει

να πλανώνται ασίγαστα·

με ιαχές τους δονεί,

ανεμίζοντας στον αιθέρα τους αβρούς βοστρύχους του.

Και μέσα στα ευοί ευάν βοά:

Ώ ίτε βάκχες,

Ώ ίτε βάκχες,

καμάρι του χρυσοφόρου Τμώλου,

υμνείτε τον Διόνυσο με τον ήχο τον βαρύ των τυμπάνων,

δοξάστε τον Βάκχο βακχεύοντας,

με φωνές φρυγικές, με αλαλαγμούς,

όταν ο καλλικέλαδος αυλός ο ιερός

ιερές μελωδίες θα σκορπά,

συνοδεύοντας τις μαινάδες που πλανώνται

στα όρη στα όρη.

Και η βάκχη αγάλλεται

μτφρ: Θ.Κ. Στεφανόπουλος (υπό έκδοση Κίχλη)

Συλλυπητήριο μήνυμα του Μουσικού Σχολείου Πρέβεζας στους οικείους του εκλιπόντος Μαέστρου Βαλεντίν Στεφάνωφ

 

Το Μουσικό Σχολείο  Πρέβεζας εκφράζει τα βαθύτατα   συλλυπητήριά του  στην οικογένεια του εκλιπόντος Βαλεντίνου Στεφάνωφ. Του ταλαντούχου μουσικού, του εμπνευσμένου μαέστρου, που τίμησε την πόλη της Πρέβεζας και τους ανθρώπους της  με το έργο του, τη φιλία του, το ήθος του και την ευγένειά του.

Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων συμπαραστέκεται στο πένθος της οικογένειάς του και ιδιαίτερα της  συζύγου του και αγαπητής συναδέλφου Ανέλιας Στεφάνοβα .Αισθανόμαστε επίσης την ανάγκη να την ευχαριστήσουμε θερμά για την πρωτοβουλία της ,αντί στεφάνων, τα χρήματα να διατεθούν υπέρ ενισχύσεως  του  Μουσικού Σχολείου. 

Ο Διευθυντής                                      Ο Σύλλογος Διδασκόντων

ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ «ΣΠΥΡΟΣ ΔΗΜΑΣ» ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2026–2027

 

Το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας» ανοίγει και φέτος τις πόρτες του, καλωσορίζοντας παλιούς και νέους μαθητές σε ένα δημιουργικό ταξίδι στον κόσμο της μουσικής.

Οι εγγραφές για το σχολικό έτος 2026–2027 ξεκίνησαν και αφορούν παιδιά, νέους και ενήλικες που επιθυμούν είτε να κάνουν τα πρώτα τους μουσικά βήματα είτε να συνεχίσουν και να εξελίξουν τις σπουδές τους.

Στο Δημοτικό Ωδείο λειτουργούν τα εξής τμήματα:

    • Πρώτη Μουσική Επαφή: Μουσικοκινητική Αγωγή & Μουσική Προπαιδεία

    • Έγχορδα: Βιολί, Βιολοντσέλο

    • Πληκτροφόρα: Πιάνο (Κλασικό & Σύγχρονο), Αρμόνιο

    • Νυκτά & Λαϊκά Όργανα: Κιθάρα, Μπάσο, Μπουζούκι

    • Πνευστά: Τρομπόνι

    • Κρουστά: Κλασικά & Σύγχρονα Κρουστά

    • Φωνητική Μουσική: Μονωδία (Κλασικό & Σύγχρονο Τραγούδι)

    • Θεωρητικά: Προετοιμασία Υποψηφίων Μουσικών Σχολείων & Ανώτερα Θεωρητικά Μαθήματα 

Πληροφορίες & Εγγραφές

    • Ωράριο Γραμματείας: Δευτέρα έως Παρασκευή, 08:30–15:00

    • Διεύθυνση: Κουγκίου 22, Πρέβεζα

    • Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2682025320

Το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας, με σταθερή παρουσία στην πολιτιστική και εκπαιδευτική ζωή της πόλης, συνεχίζει να προσφέρει συστηματική μουσική εκπαίδευση και ευκαιρίες καλλιτεχνικής έκφρασης σε μαθητές κάθε ηλικίας.

Η μουσική παιδεία είναι ανοιχτή σε όλους. Σας περιμένουμε να γνωρίσετε τον μαγικό της κόσμο και να γίνετε μέλη της μεγάλης μουσικής οικογένειας του Δημοτικού Ωδείου Πρέβεζας.

ΠΑΣ Πρέβεζα: Πρεμιέρα με υψηλές απαιτήσεις στην Άρτα – Στόχος η πρόκριση στο κύπελλο

 

Η ώρα των επίσημων αγώνων έφτασε για τον ΠΑΣ Πρέβεζα, όπου την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, στις 16:30, ρίχνεται στη μάχη της νέας αγωνιστικής περιόδου, αντιμετωπίζοντας την Αναγέννηση Άρτας στο Δημοτικό Στάδιο Άρτας, για την Α΄ φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας.

Μετά από μια σειρά φιλικών αναμετρήσεων που αποτέλεσαν το τελευταίο τεστ προετοιμασίας, ο ΠΑΣ Πρέβεζα αφήνει πίσω του τα παιχνίδια προετοιμασίας και μπαίνει πλέον στα επίσημα, με μοναδικό στόχο να ξεκινήσει τη σεζόν με το δεξί και να πάρει το εισιτήριο της πρόκρισης.

Η αναμέτρηση στην Άρτα αποτελεί το πρώτο πραγματικό κρας τεστ για τη νέα ομάδα του ΠΑΣ, σε ένα παιχνίδι όπου η συγκέντρωση, η αγωνιστική πειθαρχία και η αποτελεσματικότητα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.

Στον πάγκο του ΠΑΣ Πρέβεζα βρίσκεται ο Κριστόφ Βαζέχα, ο οποίος έχει στη διάθεσή του όλους τους ποδοσφαιριστές ετοιμοπόλεμους, έχοντας τη δυνατότητα να παρατάξει την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα.

Οι «κιτρινόμαυροι» γνωρίζουν πως το Κύπελλο κρύβει πάντα δυσκολίες και πως σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Η ομάδα της Πρέβεζας θέλει να παρουσιάσει από το πρώτο επίσημο παιχνίδι το αγωνιστικό πρόσωπο που έχει δουλέψει στην προετοιμασία και να κάνει το πρώτο βήμα για μια επιτυχημένη χρονιά.

Η αντίστροφη μέτρηση τελείωσε. Η νέα σεζόν ξεκινά και ο ΠΑΣ Πρέβεζα θέλει να κάνει την αρχή που όλοι περιμένουν.

 

ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ – Α΄ ΦΑΣΗ

Αναγέννηση Άρτας – ΠΑΣ Πρέβεζα

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου

16:30

Δημοτικό Στάδιο Άρτας

Πρώτος επίσημος αγώνας. Πρώτη μεγάλη πρόκληση. Στόχος; Η πρόκριση!

«Όνειρα» του Ακίρα Κουροσάβα

 

«Όνειρα» του Ακίρα Κουροσάβα

Ημέρα προβολής: Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026

Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης Πρέβεζας

(Παλιά Σφαγεία)

Ώρα έναρξης: 21:00

Είσοδος

Γενική είσοδος: 6 ευρώ

Φοιτητές: 4 ευρώ

Άνεργοι και μαθητές:  Δωρεάν

**************

Kάποιες φορές, για να δούμε πιο καθαρά την πραγματικότητα, πρέπει πρώτα να ονειρευτούμε.

Οκτώ όνειρα, οκτώ θραύσματα μνήμης, φόβου και επιθυμίας, εμπνευσμένα από τα όνειρα του ίδιου του Κουροσάβα. Από την παιδική ηλικία και την ομορφιά της φύσης μέχρι τον πόλεμο, την πυρηνική απειλή και την οικολογική καταστροφή, ο σκηνοθέτης δημιουργεί έναν κόσμο όπου το θαυμαστό και το εφιαλτικό συνυπάρχουν.

Κάθε επεισόδιο είναι μια μικρή οπτική συμφωνία. Τα χρώματα, τα τοπία, οι σιωπές και οι συμβολικές εικόνες αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ στο επεισόδιο «Κοράκια» ο Κουροσάβα συναντά τον Βίνσεντ βαν Γκογκ, με τον Μάρτιν Σκορσέζε στον ρόλο του ζωγράφου, μετατρέποντας τον κινηματογράφο σε έναν ζωντανό πίνακα.

Τα «Όνειρα» είναι μια ταινία για τη μνήμη, τη φύση, την καταστροφή αλλά και την ελπίδα. Ένα έργο που μας υπενθυμίζει πως το όνειρο δεν είναι πάντα απόδραση από την πραγματικότητα· μπορεί να είναι και ένας διαφορετικός τρόπος να την κοιτάξουμε.

Σκηνοθέτης

Ο Ακίρα Κουροσάβα (1910–1998) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς σκηνοθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου. Γεννημένος στο Τόκιο, ξεκίνησε αρχικά ως ζωγράφος, μια εμπειρία που θα καθορίσει βαθιά τη σχέση του με την εικόνα και την ιδιαίτερη εικαστική ματιά των ταινιών του. Το 1936 πέρασε στον κινηματογράφο ως βοηθός σκηνοθέτη και το 1943 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο.

Η διεθνής αναγνώριση ήρθε με το «Ρασομόν», που κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1951 και άνοιξε ουσιαστικά τον δρόμο του ιαπωνικού κινηματογράφου προς το δυτικό κοινό. Ακολούθησαν αριστουργήματα όπως οι «Επτά Σαμουράι», το «Γιοζίμπο», το «Ο Καταδικασμένος», το «Ραν» και το «Ντερούσου Ουζάλα».

Με ένα έργο που κινείται από το ανθρώπινο δράμα και τις ιστορίες των σαμουράι μέχρι τον Σαίξπηρ, τη φιλοσοφία και την οικολογική αγωνία, ο Κουροσάβα δημιούργησε έναν κινηματογράφο ταυτόχρονα βαθιά ιαπωνικό και οικουμενικό. Το 1990 τιμήθηκε με τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της προσφοράς του, επισφραγίζοντας μια καριέρα που επηρέασε γενιές δημιουργών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Με το δεξί στο φινάλε της προετοιμασίας ο ΠΑΣ Πρέβεζα – 1-0 τον Παλληξουριακό

 

Με νίκη ολοκλήρωσε ο ΠΑΣ Πρέβεζα τα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας, επικρατώντας με 1-0 του Παλληξουριακού στο Δημοτικό Στάδιο Πρέβεζας «Αθανασία Τσουμελέκα», λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών του υποχρεώσεων.

Σε ένα δυνατό παιχνίδι, με καλό ρυθμό και αρκετές μονομαχίες και από τις δύο πλευρές, η ομάδα της Πρέβεζας έδειξε αγωνιστική ετοιμότητα και πήρε τη νίκη χάρη σε τέρμα του Μαγγανά στο 71ο λεπτό.

Ο ΠΑΣ είχε τις ευκαιρίες του στο πρώτο ημίχρονο για να ανοίξει νωρίτερα το σκορ, όμως δεν κατάφερε να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Η πίεση, ωστόσο, συνεχίστηκε και στην επανάληψη, με τον Μαγγανά να βρίσκει τη λύση στο 71’, γράφοντας το 1-0.

Μάλιστα, μόλις δύο λεπτά αργότερα, ο Παπουτσής έφτασε πολύ κοντά σε δεύτερο γκολ, καθώς το σουτ του σταμάτησε στο δοκάρι του Παλληξουριακού.

Το τελικό 1-0 έδωσε στον ΠΑΣ Πρέβεζα ένα θετικό αποτέλεσμα στο τελευταίο τεστ πριν από την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων, με την ομάδα πλέον να στρέφει την προσοχή της στο Κύπελλο Ερασιτεχνών και στη συνέχεια στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής.

Η αρχή γίνεται στις 13 Σεπτεμβρίου, όταν ο ΠΑΣ Πρέβεζα θα αντιμετωπίσει εκτός έδρας την Αναγέννηση Άρτας για το Κύπελλο Ερασιτεχνών.

Η αντίστροφη μέτρηση για τα επίσημα παιχνίδια ξεκίνησε και ο ΠΑΣ Πρέβεζα μπαίνει στη μάχη με στόχο να παρουσιάσει το καλύτερό του πρόσωπο.

ΠΑΣ Πρέβεζα (Κριστόφ Βαζέχα):  Παγκράτης, Πολάκης, Σκουτέλας, Σκιαδάς, Ορφανός, Τόσκα, Ράπτης, Σακκάς, Μαγγανάς, Τουρμουσόγλου, Γιάννος.

Έπαιξαν επίσης: Κώστας, Καραμπέτσος, Δήμος, Γιαννής, Πατίλας, Παπουτσής, Τσούκης, Τζόκας

Παλληξουριακός (Ηλίας Ζερβός): Χαλκίδης, Σταμένης, Σίτσα, Πατρώνης, Χρουσιέλ, Θεοχάρης, Γόνης, Γαστιάρης, Μοντέρο, Συριάτος, Μπράτι.

Έπαιξαν επίσης: Βλάχος, Πολυδωράτος, Χατζϊάι, Τρίφι, Πολυχρονάτος, Γκερπεσιώτης, Ελλιάδης, Ζάβαλης, Μελιγγιώτης, Ρούσης, Χοτζάϊ.

Πολύ κούραση φίλε!..

 Το πιο πρόσφατο βραβείο Νομπέλ λογοτεχνίας έχει δοθεί στον Ούγγρο Λάζλο Κρασναχορκάι. Είχε κάποιο όνομα ως σταθερός σεναριογράφος των ταινιών του συμπατριώτη του Μπέλα Ταρ. Εύλογα μετά τη βράβευση αυξήθηκε το ενδιαφέρον για το έργο του συγγραφέα. Δοκίμασα δύο φορές να διαβάσω έργο του. Η πρώτη απόπειρα τερματίστηκε άδοξα στις τριάντα σελίδες. Πριν λίγο καιρό μου έκανε πολύ καλός φίλος ένα άλλο βιβλίο του νομπελίστα με τίτλο Η Μελαγχολία Της Αντίστασης, πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία Οι Αρμονίες του Βερκμαΐστερ. Το πρώτο μέρος με κούραζε αλλά για κάποιο λόγο δεν αποφάσιζα να το παρατήσω. Στο κυρίως μέρος ένιωσα να με παρασύρει το σαν σε όνειρο παραληρηματικό στυλ αφήγησης του Λάζλο. Σκέφτηκα, ναι τώρα καταλαβαίνω γιατί τόσος ντόρος. Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ. Πλέον, αρνούμαι να διαβάσω άλλο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ο Λάζλο γράφει εξαιρετικά μακροπεριοδο λόγο, το ίδιο κάνει πχ και ο Σαραμάγκου. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Ζοζέ, ο Λάζλο, αν και κάποιες φορές δημιουργεί μεγαλειώδεις συλλήψεις, συχνά φλυαρεί, φλυαρεί πολύ. Λυπάμαι, αλλά από τις, περίπου εκατόν εβδομήντα σελίδες που κατόρθωσα να διαβάσω, ελάχιστα πράγματα μου μένουν. Πολύ φοβάμαι πως στην περίπτωση του Λάζλο πρέπει να θυμίσουμε τι έλεγαν κάποτε οι ραπερς Public Enemy : Don't believe the Hype! (Μετάφραση: Μην πιστεύετε τον ντόρο που γίνεται).

ο Τοποτηρητής

Αποφθέγματα του Γκράχαμ Γκριν

 

Ο Γκρέιαμ Γκριν (αγγλικά: Graham Greene, 2 Οκτωβρίου 1904 – 3 Απριλίου 1991), γνωστός στην Ελλάδα ως Γκράχαμ Γκριν, ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός. Ο Χένρυ Γκρέιαμ Γκριν γεννήθηκε στο Μπέρκαμστεντ του Χάρτφορντσιρ το 1904 και πέθανε στην Ελβετία το 1991. Οι εγκύκλιες σπουδές του ήταν στο σχολείο που διηύθυνε ο πατέρας του. Λόγω ψυχολογικών προβλημάτων υποβλήθηκε σε ψυχαναλυτική θεραπεία πριν φοιτήσει στην Οξφόρδη. Το 1926 προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό, η επήρεια του οποίου είναι εμφανής σε πολλά από τα έργα του. Την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στους Times, αλλά ύστερα από δύο χρόνια, αμέσως μετά τη δημοσίευση του πρώτου του βιβλίου, παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στη συγγραφή και στην κριτική. Σημαντικότερα έργα του τα: Η δύναμις και η δόξα, Ο τρίτος άνθρωπος, Το τέλος μιας σχέσης, Ο ήσυχος Αμερικανός κλπ

Η απελπισία είναι η τιμή που πρέπει να πληρώσεις όταν επιμένεις σε έναν ακατόρθωτο στόχο.

Στην Ελβετία, πεντακόσια χρόνια δημοκρατίας και ειρήνης, και ποιο ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμά τους; Το ρολόι-κούκος!

Αυτός που ψάχνει τον Θεό τον έχει ήδη βρει.

Μη φοβάστε τον θάνατο. Του δίνετε υπερβολική αξία.

Η καλύτερη μυρωδιά είναι αυτή του ψωμιού, η καλύτερη γεύση είναι αυτή του αλατιού, η καλύτερη αγάπη είναι αυτή των παιδιών.

Όταν επιλέγεις ένα στρατόπεδο, περιορίζεις την ελευθερία σου.

Η αλήθεια δεν έχει καμιά πρακτική αξία για τους ανθρώπους. Είναι το ζητούμενο για μαθηματικούς και φιλόσοφους. Στις ανθρώπινες σχέσεις, όμως, η καλοσύνη και τα ψέματα αξίζουν όσο χίλιες αλήθειες.

Υπάρχει πάντα στην παιδική μας ηλικία μια στιγμή που ανοίγει μια πόρτα απ’ όπου μπαίνει το μέλλον.

Δεν διαλέγουμε τα πράγματα που μας συγκινούν.

Η δυστυχία, όπως και ο οίκτος, μπορεί να γίνει συνήθεια.

Γιατί ο Θεός μάς έδωσε γεννητικά όργανα αν ήθελε να σκεφτόμαστε λογικά;

Γράφοντας ένα βιβλίο, έρχεται κάποια στιγμή που ένας χαρακτήρας λέει ή κάνει κάτι που εσύ δεν είχες σκεφτεί. Από εκείνη τη στιγμή είναι ζωντανός και το αφήνεις πάνω του.

Η εξομολόγηση δεν χρειάζεται όταν αγαπάς τον καρπό του λάθους σου.

Ο κόσμος δεν είναι άσπρο–μαύρο. Μάλλον είναι γκρι–μαύρο.

Όσο δεν είμαστε σίγουροι, είμαστε ζωντανοί.

Η ηθικολογία έρχεται μαζί με τη θλιβερή σοφία τής ηλικίας, όταν πια η αίσθηση περιέργειας έχει εξανεμισθεί.

Σ’ έναν τρελό κόσμο, πάντα φαίνεται απλούστερο να υπακούς.

Η πραγματικότητα στον αιώνα μας δεν είναι κάτι που μπορείς να αντιμετωπίσεις.

Οι άνθρωποι έχουν προσευχηθεί σε φυλακές, έχουν προσευχηθεί σε τρώγλες και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μόνο η μεσαία τάξη έχει την απαίτηση να προσεύχεται στο κατάλληλο περιβάλλον.

Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα έρθει το χτύπημα.

Όσο δεν συμβαίνει τίποτα, τα πάντα είναι πιθανά.

Έτσι γίνεται πάντα: όταν καταφεύγεις στην έρημο, η σιωπή ουρλιάζει στ’ αυτιά σου.

Το μίσος είναι μια αυτόματη αντίδραση στον φόβο, επειδή ο φόβος ταπεινώνει.

Οι αρχές υπάρχουν για να παραβιάζονται. Είναι ανθρώπινο, αλλά και καθήκον.

Η αιωνιότητα δεν είναι μια προέκταση του χρόνου, αλλά η απουσία χρόνου.

Υπάρχει πάντα η άλλη πλευρά σε κάθε αστείο, αυτή του θύματος.

Υπάρχει ένα σημείο χωρίς επιστροφή –που δεν το προσέχει κανείς εκείνη τη στιγμή– στις περισσότερες ζωές.

"Νύχτες Πανούκλας" του Ορχάν Παμούκ (Πατάκης, μετάφραση της Στέλλας Βρετού)

 

Το βιβλίο "Νύχτες Πανούκλας" του Τούρκου νομπελίστα Ορχάν Παμούκ, τρομάζει με τις εννιακόσιες και κάτι σελίδες του. Ωστόσο, διαθέτει ζηλευτά χαρίσματα. είναι εθιστικό, σε βαθμό που όσο και να λες, αμάν πια, τι άλλο θα γράψει, δε θες να το αφήσεις. Πρωτίστως, σε κερδίζουν οι χαρακτήρες, καθώς, με τα καλά τους και τα στραβά τους, τους νιώθεις δικούς σου ανθρώπους και αγωνιάς για την τύχη τους. Επιπλέον, ο Παμούκ έχει στήσει στο φανταστικό νησί, όπου διαδραματίζονται τα ιστορούμενα, έναν κόσμο όπου συνυπάρχουν ο τρόμος του θανάτου από πανούκλα, μαζί με μια φύση οργιάζουσα με χρώματα κι αρώματα που, όπως συμβαίνει στους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Διονύσιου Σολωμού, δημιουργεί μια αντίθεση αφόρητη για τους ήρωες, αλλά γοητευτική για τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες. Εξάλλου, το οξύ ειρωνικό ύφος του Παμούκ καυτηριάζει ανελέητα τον αυταρχισμό και την ανικανότητα της εξουσίας, αλλά και το πως η τελευταία μεθάει όποιον τη γευτεί. Επαναλαμβάνω, ο όγκος του βιβλίου τρομάζει. Από την άλλη, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πόσο όμορφη παρέα μου κράτησε.

ο Τοποτηρητής

The Host of Seraphim (Remastered) · Dead Can Dance

 Η Λίζα Τζέραρντ των Dead Can Dance πριν πολλά χρόνια, όταν ρωτήθηκε για τις επιρροές που έχει δεχτεί ως ερμηνεύτρια, δήλωσε πως την καθόρισε το γεγονός ότι στην Αυστραλία, όπου μεγάλωσε σε γειτονιά Ελλήνων μεταναστών, γοητεύθηκε από τα τραγούδια και τις φωνές των Ελληνίδων νοικοκυρών. Άλλωστε, είναι γνωστό πως διαχρονικά η παραδόσεις μεταλαμπαδεύονται στις νέες γενιές από την μάνα και τη γιαγιά, κάτι που ισχύει διεθνώς.

ο Τοποτηρητής

The Host of Seraphim (Remastered)

«Ραντεβού στο Παρίσι (Charade)» του Στάνλεϊ Ντόνεν. Ημέρα προβολής: Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026

 

«Ραντεβού στο Παρίσι (Charade)» του Στάνλεϊ Ντόνεν

Ημέρα προβολής: Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026

Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης Πρέβεζας

(Παλιά Σφαγεία)

Ώρα έναρξης: 21:00

Είσοδος

Γενική είσοδος: 6 ευρώ

Φοιτητές: 4 ευρώ

Άνεργοι και μαθητές:  Δωρεάν

**************

Ένα κομψό κινηματογραφικό «αίνιγμα», όπου το μυστήριο συναντά τον έρωτα, η αγωνία την κωμωδία και το κλασικό Χόλυγουντ τη γοητεία του Παρισιού.

Η Ρετζίνα Λάμπερτ φτάνει στο Παρίσι αποφασισμένη να χωρίσει τον σύζυγό της, μόνο για να πληροφορηθεί ότι εκείνος δολοφονήθηκε και ότι μαζί του εξαφανίστηκε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Από εκείνη τη στιγμή βρίσκεται μπλεγμένη σε μια επικίνδυνη ιστορία, ανάμεσα σε μυστηριώδεις άνδρες, μυστικά από το παρελθόν και έναν γοητευτικό άγνωστο, του οποίου η πραγματική ταυτότητα παραμένει αμφίβολη.

Το «Ραντεβού στο Παρίσι (Charade)» κινείται με μοναδική άνεση ανάμεσα στην κωμωδία, το θρίλερ μυστηρίου και την κατασκοπική περιπέτεια. Ο Ντόνεν δημιουργεί μια ταινία ανάλαφρη αλλά ταυτόχρονα γεμάτη ανατροπές, με εμφανείς αναφορές στην ατμόσφαιρα του Χίτσκοκ. Η διαρκής αμφιβολία για το ποιος λέει την αλήθεια και ποιος κρύβει κάτι κρατά τον θεατή σε εγρήγορση, ενώ το χιούμορ λειτουργεί ως αντίβαρο στην αγωνία.

Κεντρικό στοιχείο της ταινίας είναι φυσικά η συνάντηση της Όντρεϊ Χέπμπορν με τον Κάρι Γκραντ. Η κομψότητα, η χημεία και το λεπτό χιούμορ των δύο πρωταγωνιστών δίνουν στην ιστορία μια ξεχωριστή ελαφρότητα, ενώ η φωτογραφία του Τσαρλς Λανγκ και η μουσική του Χένρι Μαντσίνι δημιουργούν μια ατμόσφαιρα κοσμοπολίτικη και ακαταμάχητα παριζιάνικη.

 Σκηνοθέτης

Ο Στάνλεϊ Ντόνεν (1924–2019) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του κλασικού αμερικανικού κινηματογραφικού μιούζικαλ, αλλά και ένας δημιουργός που κινήθηκε με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα στην κωμωδία, το ρομάντζο και το θρίλερ.

Ξεκίνησε ως χορευτής και χορογράφος στο Μπρόντγουεϊ και στο Χόλυγουντ, γι αυτό και οι ταινίες του έχουν ρυθμό, κομψότητα, κίνηση και εξαιρετική αίσθηση του χώρου. Σημαντικός σταθμός στην καριέρα του ήταν η συνεργασία του με τον Τζιν Κέλι, μαζί με τον οποίο συνσκηνοθέτησε το εμβληματικό On the Town κι ακολούθησαν μερικά από τα σπουδαιότερα μιούζικαλ του αμερικανικού κινηματογράφου, όπως το Singin’ in the Rain, το Seven Brides for Seven Brothers  και το Funny Face (1957), με την Όντρεϊ Χέπμπορν και τον Φρεντ Αστέρ.

Το «Ραντεβού στο Παρίσι» (Charade) αποτελεί μια διαφορετική πλευρά του Ντόνεν. Εδώ αφήνει πίσω το μιούζικαλ και δημιουργεί ένα κομψό παιχνίδι μυστηρίου, συνδυάζοντας στοιχεία θρίλερ, ρομαντικής κομεντί και κατασκοπικής περιπέτειας. 

Ο Ντόνεν ήταν, πάνω απ’ όλα, ένας σκηνοθέτης του ρυθμού και της κομψότητας.