Αποφθέγματα του Γκράχαμ Γκριν

 

Ο Γκρέιαμ Γκριν (αγγλικά: Graham Greene, 2 Οκτωβρίου 1904 – 3 Απριλίου 1991), γνωστός στην Ελλάδα ως Γκράχαμ Γκριν, ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός. Ο Χένρυ Γκρέιαμ Γκριν γεννήθηκε στο Μπέρκαμστεντ του Χάρτφορντσιρ το 1904 και πέθανε στην Ελβετία το 1991. Οι εγκύκλιες σπουδές του ήταν στο σχολείο που διηύθυνε ο πατέρας του. Λόγω ψυχολογικών προβλημάτων υποβλήθηκε σε ψυχαναλυτική θεραπεία πριν φοιτήσει στην Οξφόρδη. Το 1926 προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό, η επήρεια του οποίου είναι εμφανής σε πολλά από τα έργα του. Την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στους Times, αλλά ύστερα από δύο χρόνια, αμέσως μετά τη δημοσίευση του πρώτου του βιβλίου, παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στη συγγραφή και στην κριτική. Σημαντικότερα έργα του τα: Η δύναμις και η δόξα, Ο τρίτος άνθρωπος, Το τέλος μιας σχέσης, Ο ήσυχος Αμερικανός κλπ

Η απελπισία είναι η τιμή που πρέπει να πληρώσεις όταν επιμένεις σε έναν ακατόρθωτο στόχο.

Στην Ελβετία, πεντακόσια χρόνια δημοκρατίας και ειρήνης, και ποιο ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμά τους; Το ρολόι-κούκος!

Αυτός που ψάχνει τον Θεό τον έχει ήδη βρει.

Μη φοβάστε τον θάνατο. Του δίνετε υπερβολική αξία.

Η καλύτερη μυρωδιά είναι αυτή του ψωμιού, η καλύτερη γεύση είναι αυτή του αλατιού, η καλύτερη αγάπη είναι αυτή των παιδιών.

Όταν επιλέγεις ένα στρατόπεδο, περιορίζεις την ελευθερία σου.

Η αλήθεια δεν έχει καμιά πρακτική αξία για τους ανθρώπους. Είναι το ζητούμενο για μαθηματικούς και φιλόσοφους. Στις ανθρώπινες σχέσεις, όμως, η καλοσύνη και τα ψέματα αξίζουν όσο χίλιες αλήθειες.

Υπάρχει πάντα στην παιδική μας ηλικία μια στιγμή που ανοίγει μια πόρτα απ’ όπου μπαίνει το μέλλον.

Δεν διαλέγουμε τα πράγματα που μας συγκινούν.

Η δυστυχία, όπως και ο οίκτος, μπορεί να γίνει συνήθεια.

Γιατί ο Θεός μάς έδωσε γεννητικά όργανα αν ήθελε να σκεφτόμαστε λογικά;

Γράφοντας ένα βιβλίο, έρχεται κάποια στιγμή που ένας χαρακτήρας λέει ή κάνει κάτι που εσύ δεν είχες σκεφτεί. Από εκείνη τη στιγμή είναι ζωντανός και το αφήνεις πάνω του.

Η εξομολόγηση δεν χρειάζεται όταν αγαπάς τον καρπό του λάθους σου.

Ο κόσμος δεν είναι άσπρο–μαύρο. Μάλλον είναι γκρι–μαύρο.

Όσο δεν είμαστε σίγουροι, είμαστε ζωντανοί.

Η ηθικολογία έρχεται μαζί με τη θλιβερή σοφία τής ηλικίας, όταν πια η αίσθηση περιέργειας έχει εξανεμισθεί.

Σ’ έναν τρελό κόσμο, πάντα φαίνεται απλούστερο να υπακούς.

Η πραγματικότητα στον αιώνα μας δεν είναι κάτι που μπορείς να αντιμετωπίσεις.

Οι άνθρωποι έχουν προσευχηθεί σε φυλακές, έχουν προσευχηθεί σε τρώγλες και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μόνο η μεσαία τάξη έχει την απαίτηση να προσεύχεται στο κατάλληλο περιβάλλον.

Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα έρθει το χτύπημα.

Όσο δεν συμβαίνει τίποτα, τα πάντα είναι πιθανά.

Έτσι γίνεται πάντα: όταν καταφεύγεις στην έρημο, η σιωπή ουρλιάζει στ’ αυτιά σου.

Το μίσος είναι μια αυτόματη αντίδραση στον φόβο, επειδή ο φόβος ταπεινώνει.

Οι αρχές υπάρχουν για να παραβιάζονται. Είναι ανθρώπινο, αλλά και καθήκον.

Η αιωνιότητα δεν είναι μια προέκταση του χρόνου, αλλά η απουσία χρόνου.

Υπάρχει πάντα η άλλη πλευρά σε κάθε αστείο, αυτή του θύματος.

Υπάρχει ένα σημείο χωρίς επιστροφή –που δεν το προσέχει κανείς εκείνη τη στιγμή– στις περισσότερες ζωές.