Το βιβλίο "Νύχτες Πανούκλας" του Τούρκου νομπελίστα Ορχάν Παμούκ, τρομάζει με τις εννιακόσιες και κάτι σελίδες του. Ωστόσο, διαθέτει ζηλευτά χαρίσματα. είναι εθιστικό, σε βαθμό που όσο και να λες, αμάν πια, τι άλλο θα γράψει, δε θες να το αφήσεις. Πρωτίστως, σε κερδίζουν οι χαρακτήρες, καθώς, με τα καλά τους και τα στραβά τους, τους νιώθεις δικούς σου ανθρώπους και αγωνιάς για την τύχη τους. Επιπλέον, ο Παμούκ έχει στήσει στο φανταστικό νησί, όπου διαδραματίζονται τα ιστορούμενα, έναν κόσμο όπου συνυπάρχουν ο τρόμος του θανάτου από πανούκλα, μαζί με μια φύση οργιάζουσα με χρώματα κι αρώματα που, όπως συμβαίνει στους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Διονύσιου Σολωμού, δημιουργεί μια αντίθεση αφόρητη για τους ήρωες, αλλά γοητευτική για τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες. Εξάλλου, το οξύ ειρωνικό ύφος του Παμούκ καυτηριάζει ανελέητα τον αυταρχισμό και την ανικανότητα της εξουσίας, αλλά και το πως η τελευταία μεθάει όποιον τη γευτεί. Επαναλαμβάνω, ο όγκος του βιβλίου τρομάζει. Από την άλλη, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πόσο όμορφη παρέα μου κράτησε.
ο Τοποτηρητής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου