Αποφθέγματα του Νικολάς Γκόμες Ντάβιλα

 

Ο Νικολάς Γκόμες Ντάβιλα (ισπαν. Nicolás Gómez Dávila, 18 Μαΐου 1913 – 17 Μαΐου 1994) ήταν Κολομβιανός συντηρητικός φιλόσοφος και συγγραφέας επιγραμματικών αφορισμών. Αθόρυβος συγγραφέας που έζησε για λίγο στο Παρίσι, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στη Μπογκοτά δημιουργώντας μια ιδιωτική βιβλιοθήκη με 30.000 τόμους και εκδίδοντας βιβλία σε ελάχιστα αντίτυπα. Προς το τέλος της ζωής του, τη δεκαετία του 1980, κέρδισε την αναγνώριση, κυρίως μέσα από γερμανικές μεταφράσεις του έργου του. Σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο ενδιαφέροντες πολιτικούς στοχαστές του 20ού αιώνα

Δεν πρέπει να δίνουμε σε ανθρώπους με ηλίθιες απόψεις την ικανοποίηση της οργής μας.

Όποιος μας πρόδωσε, δεν θα μας συγχωρήσει ποτέ για την πράξη του αυτή.

Ο σύγχρονος άνθρωπος καταστρέφει περισσότερα όταν χτίζει παρά όταν γκρεμίζει.

Έχει γίνει συνήθεια να διακηρύσσουμε τα δικαιώματά μας, με απώτερο σκοπό να αμελήσουμε τα καθήκοντά μας.

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ένας φυλακισμένος που νομίζει ότι είναι ελεύθερος επειδή αποφεύγει να αγγίξει τους τοίχους του κελιού του.

Η βλακεία ενός γέρου έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι σοφία. Ενός ενήλικου, εμπειρία. Και ενός νέου, ιδιοφυΐα.

Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν αγαπάει, αλλά βρίσκει καταφύγιο στην αγάπη. Δεν ελπίζει, αλλά βρίσκει καταφύγιο στην ελπίδα. Δεν πιστεύει, αλλά βρίσκει καταφύγιο στο δόγμα.

Κάθε λύση φαίνεται ασήμαντη σ’ αυτόν που δεν καταλαβαίνει το πρόβλημα.

Το να έχεις απόψεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφεύγεις να σκέφτεσαι.

Το να σκέφτεσαι όπως όλος ο κόσμος είναι μια συνταγή για ευημερία και για ηλιθιότητα.

Κάθε γάμος μεταξύ ενός διανοουμένου και του κομμουνιστικού κόμματος καταλήγει σε μοιχεία.

Οι αλήθειες δεν είναι σχετικές. Αυτό που είναι σχετικό είναι οι απόψεις για την αλήθεια.

Η επιστήμη εμπλουτίζει τον νου. Η λογοτεχνία εμπλουτίζει ολόκληρη την προσωπικότητα.

Το ότι ανεχόμαστε δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό που ανεχόμαστε δεν αξίζει τίποτα παραπάνω.

Ο ατομικισμός είναι το λίκνο της χυδαιότητας.

Αν η Φιλοσοφία δεν λύνει κανένα επιστημονικό πρόβλημα, η Επιστήμη, με τη σειρά της, δεν λύνει κανένα φιλοσοφικό πρόβλημα.

Ο άνθρωπος ωριμάζει όταν σταματά να πιστεύει ότι η πολιτική θα λύσει τα προβλήματά του

Η αισιοδοξία δεν είναι ποτέ πίστη για καλυτέρευση, αλλά ελπίδα για ένα θαύμα.

Οι πιο επικίνδυνες ιδέες δεν είναι αυτές που είναι λανθασμένες, αλλά αυτές που είναι εν μέρει σωστές.