Ένα ποίημα για την Κυριακή - Έμιλι Ντίκινσον

 

"Μετά από μέγα πόνο, επίσημο ένα αίσθημα σιμώνει.."

Μετά από μέγα πόνο, επίσημο ένα αίσθημα σιμώνει—

Θρονιάζονται με τελετή οι Αισθήσεις, τάφοι σαν να ’ταν—

Ρωτάει η Καρδιά η άκαμπτη, «ήταν Αυτός που υπέμεινε;»

Και «ήτανε Χτες, ήταν πριν Αιώνες;»

Μηχανικά στριφογυρνάν τα πόδια—

Ξύλινη μια οδός

Στο έδαφος, ή στον αέρα, ή προς τι

Αδιάφορο εγίνη

Του χαλαζία μια γαλήνη, σαν την πέτρα—

Αυτή είναι του Μόλυβδου η Ώρα

Που τη θυμάσαι, αν ζωντανός γλιτώσεις

Όπως ανακαλούν στη μνήμη το Χιόνι οι παγωμένοι

Πρώτα—η Παγωνιά—μετά η νάρκη—μετά η στιγμή που αφήνεσαι—

Έμιλι Ντίκινσον

(1830 - 1886)

Μετάφραση: Αντώνης Μπαλασόπουλος