Σε πολλούς μουσικόφιλους υπάρχει η αντίληψη πως η διασκευή είναι κάτι κακό ή, τέλος πάντων, μη επιθυμητό ως εύκολη λύση, συναισθηματικός εκβιασμός του μοινού που είναι ταυτισμένο συναισθηματικά με τις μεγάλες επιτυχίες του παρελθόντος, άρα υπάρχει μια ευκολία στο να γνωρίσουν οι εκτελεστές μια επιτυχία. Κατανοώ το επιχείρημα, εντούτοις ομολογώ πως δεν βρίσκω κάτι το κακό στην όλη διαδικασία. Άλλωστε η αναμέτρηση με κάποιο μουσικό έργο του παρελθόντος ενέχει και το ρίσκο της αποτυχίας. Τέλος πάντων, ευτυχώς οι μουσικοί επιμένουν να αναμετρώνται με θησαυρούς του παρελθόντος. Εδώ οι Pink Martini, πρόσφατα ανέβασαν στο κανάλι τους στο γιουτιούμπ μια ζωντανή ερμηνεία τους στο Μπολερό του Ραβέλ, πίσω στο 2021 στη Βιέννη. Λάτρεψα από την πρώτη στιγμή την ερμηνεία τους. Το θέμα το ακούμε από βιολί, τρομπόνι και τρομπέτα. Επίσης τα κόνγκος είναι ισορροπημένα δίνοντας μια τονωτική ελαφράδα. Τέλος, είναι απόλαυση ο πιανίστας, όχι μόνο για το τρικυμιώδες σόλο του, αλλά και για το πώς χρωματίζει την όλη ενορχήστρωση με το παίξιμό του.
ο Τοποτηρητής
Ακούστε το Μπολερό από τους Pink Martini: εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου