Κάθε χρονιά βγαίνουν βιβλία σπουδαία, λιγότερο σπουδαία, μέτρια και βιβλία κακογραμμένα. Το ποιος ή ποια θα αποφασίσει σε ποια κατηγορία εντάσσεται κάθε βιβλίο είναι πιο ρευστό και από τα φύλα τη σήμερον ημέρα. Φυσικά, καλό είναι να λέμε τη γνώμη μας, δίχως να φοβόμαστε είτε τον καλοπροαίρετο και εμπεριστατωμένο αντίλογο είτε το κράξιμο όσων τσιμπάνε με τις επιταγές του συρμού και τις τάσεις κάθε εποχής. Τούτου λεχθέντος, αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τη διαφωνία μου με τη νέα τάση του autofiction. Το να βγάζεις τα βρώμικα της ζωής σου, του οικογενειακού σου περίγυρου κλπ δεν βλέπω πού μπορεί να ωφελήσει. Εκτός του ότι φανερώνει απουσία έμπνευσης ή/και ταλέντου, επικυρώνει την "Κοινωνία του Θεάματος" για την οποία ελεεινολογούσε ο Γκι Ντεμπόρ. Όταν ο Έρνεστ Χέμινγουέι έλεγε "γράψε για ό,τι ξέρεις" αν κρίνουμε από τα βιβλία του, εννοούσε να χρησιμοποιήσουμε τις εμπειρίες μας πλάθοντας φανταστικές ιστορίες με αληθοφάνεια, όχι να τα βγάλουμε όλα στη φόρα. Τέλος πάντων, αρκετά γκρίνιαξα. Σας προτείνω, δίχως να είμαι ειδικός, δέκα βιβλία που αγάπησα από τη σοδειά του 2025. Να διαβάζετε ό,τι σας αρέσει, δίχως να ετεροκαθορίζεστε από κανέναν και παίρνει και μένα η μπάλα.
Καλή Ανάγνωση!
ο Τοποτηρητής
“Δεν θ’ αργήσω” Βασιλική Πέτσα
(Πόλις)
“Ασμοδαίος” Βαγγέλης Παπαδιόχος
(άνω τελεία)
“Τροχιές” Σαμάνθα Χάρβεϊ
(Gutenberg, μτφρ. Γιώργος Κυριαζής)
“Ο ανιψιός του Βιντγκενστάιν” Τόμας Μπέρνχαρντ
(πλήθος, μτφρ. Βασίλης Τσαλής)
“Υπέροχος πόλεμος” Ευτυχία Γιαννάκη
(Ίκαρος)
“Μποκανέρα” Μισέλ Πεντινιελί
(Πόλις, μτφρ. Γιάννης Καυκιάς)
“Black Power” Θανάσης Μήνας
(Πόλις)
“Darktown” Τόμας Μόλλεν
(Πόλις, μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου)
“Στο φάρο” Βιρτζίνια Γουλφ
(Δώμα, μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου)
“Ανοιχτή ημερομηνία” Θωμάς Ιωάννου
(Πόλις)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου