Το Zoolook είναι το έβδομο άλμπουμ του Ζαν Μισέλ Ζαρ και κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου του 1984. Ενώ δεν είναι τόσο γνωστό και δημοφιλές όσο αλλά έργα του Ζαρ, όπως τα Oxygen, Equinox ή ο δίσκος από τις συναυλίες στην Κίνα, ωστόσο κατά την άποψη του γράφοντος τι Zoolook αποτελεί μια κορυφή που προκαλεί θαυμασμό και δέος.
.webp)
Στο συγκεκριμένο άλμπουμ ο Ζαν Μισέλ Ζαρ επιδίωξε και έθεσε σε εφαρμογή πράγματα που είχε διδαχθεί από τον μέντορα του Πιέρ Σαφερ σχετικά με την χρήση δειγμάτων (samples) ηχογραφήσεων από καταστάσεις μέσα στην καθημερινότητα συνηθισμένων ανθρώπων, πράγματα που δίδασκε η συγκεκριμένη μουσική (musique concrete) . O Ζαρ συγκέντρωνε δείγματα φωνών ανθρωπίνων από διάφορες χώρες κατά τη διάρκεια των περιοδιών του. Επίσης συνεργάστηκε με τον Γάλλο εθνολόγο Ζαβιερ Μπελανγκερ, ο οποίος διέθετε άφθονο ηχογραφημένο υλικό, συγκεντρωμένο στα κατά τόπους ταξίδια του στα πλαίσια των επιστημονικών ερευνών του. Όλα αυτά τα δείγματα ο Ζαρ τα επεξεργάστηκε μέσω του συνθεσάιζερ Fairlight CMI, μαζί με τον για χρόνια στενό συνεργάτη του Φρεντερίκ Ρουσσώ (ένας φίλος, ο Α. που με μύησε στο Zoolook και γενικά στον Ζαρ, χαριτολογώντας επεσήμανε ότι για τη δουλειά αυτή με τα φωνητικά σαμπλς ο Ζαρ τον Ρουσσώ τον "σταύρωσε" μέχρι να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα).
Εξάλλου, την ιδέα της χρήσης ηχητικών δειγμάτων μαζί με σύγχρονη ποπ/ροκ δυτική μουσική την είχαν ήδη εφαρμόσει μουσικοί όπως ο Μπράιαν Ινο στις παραγωγές που έκανε πχ με τον Ντέιβιντ Μπέρνι των Talking Heads. Ωστόσο επρόκειτο για επιδερμική χρήση, σύμφωνα με τον Ζαρ, και περισσότερο σαν δήλωση αναζήτησης του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. Στην περίπτωση του Ζαρ οι ηχογραφήσεις ανθρωπίνων φωνών σε λογιών λογιών γλώσσες και διαλέκτους έγινε, λες και όλες αυτές οι φωνές αποτέλεσαν τμήματα μεγάλης συμφωνικής ορχήστρας, δηλαδή επιτεύχθηκε οργανική χρήση των φωνών σε ποικίλες τονικότητες.
Πέρα από τα συνθ, τα ντραμ μασίν και τα σχετικά, ο Ζαρ για τον δίσκο αυτό συνεργάστηκε με σπουδαίους μουσικούς, συγκεκριμένα τον Άντριου Μπέλιου που εκείνη την εποχή ήταν μέλος των King Crimson, και στον δίσκο του Ζαρ παράγει με την ηλεκτρική κιθάρα και τα εφέ του απίστευτους ήχους, πχ νομίζεις ότι ακούς ελέφαντες αλλά είναι ο Μπέλιου. Έξτρα κιθάρες παίζει ο Άιρα Σίγκελ, ενώ μπάσο παίζει ο Μάρκους Μίλερ και ντραμς ο Γιόγκι Χόρτον. Έκπληξη αποτελεί η συμμετοχή της Λόρι Άντερσον την οποία κάλεσε στο στούντιο του στο Παρίσι ο Ζαρ και της ζήτησε να ερμηνεύσει φωνητικά σε μια ανύπαρκτη και φανταστική γλώσσα. Αποτέλεσμα ήταν το υπέροχο κομμάτι "Diva".
Το άλμπουμ βγήκε φυσικά από την τότε δισκογραφική στην οποία δισκογραφούσε ο Ζαρ, την Disques Dreyfus σε συνεργασία με την Polydor για το κοινό εκτός Γαλλίας. Το πρώτο σινγκλ ήταν το κομμάτι με το ίδιο όνομα με το άλμπουμ, και το οποίο ξεκινά την δεύτερη πλευρά του δίσκου βινυλίου. Τότε ήμουν επτά χρονών και θυμάμαι να κοιτώ μαγεμένος στην ασπρόμαυρη τηλεόραση που είχαμε τότε στο σπίτι, ένα θέαμα σκοτεινό και απόκοσμο για τον τότε μικρό Κωστάκη. Και θυμάμαι να βρίσκω συναρπαστικούς τους αλλόκοτους ήχους της σύνθεσης, όπως ακριβώς και σήμερα σαράντα χρόνια μετά.
.webp)
Όλο τον δίσκο τον βρισκω άψογο. Ωστόσο, το πραγματικό και ανεπανάληπτο αριστούργημα είναι το εναρκτήριο δεκάλεπτο σε διάρκεια κομμάτι Ethnicolor. Όσο και να προσπαθήσω, δεν υπάρχει τρόπος να μεταφέρω στον αναγνώστη και στην αναγνώστρια πως νιώθω κατά τη διάρκεια κάθε ακρόασης. Ούτε βρίσκω λόγια να περιγράψω τη σύνθεση με τρόπο ικανό να μεταφέρει το γιατί θεωρώ αυτή τη σύνθεση μεγαλειώδη. Απλά ακούστε το Ethnicolor, και τον υπόλοιπο δίσκο φυσικά αλλά απαραίτητα σε κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή δίχως διακοπές και παρεμβολές, αλλά και με σωστά ηχεία. Είναι κρίμα και άδικο για το ίδιο το έργο να ακούγεται σε ακατάλληλο ηχητικό εξοπλισμό. Αυτά.
ο Τοποτηρητής
ακούστε τον δίσκο:
https://www.youtube.com/watch?v=XfRtFlCIO60
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου