"Μετά θάνατον"
Μετά το θάνατο σου θα βγουν κάποιοι
να πουν πόσο καλά σε ήξεραν
κι ας μην σε άγγιξαν ποτέ.
Θα πουν λόγια αγάπης, καλοσύνης
κι ας μην αισθανθήκανε τίποτε από αυτά.
Θα πουν πόσο καλοί φίλοι ήσασταν
κι ας είχε να χτυπήσει μήνες το τηλέφωνο.
Θα πουν για το βίο και την πολιτεία σου
με μεγαλειώδη επίθετα
ξεχνώντας κάποια που δεν πρόλαβαν να αποστηθίσουν
-ο θάνατος πολλές φορές ξαφνικός-
θα πουν αυτά που θα ήθελαν να πουν
γι΄ αυτούς και στον δικό τους θάνατο.
Και πιο ‘κει
πίσω από τα κυπαρίσσια
θα γελάνε ειρωνικά οι αμαρτίες σου
γιατί αυτές σε ήξεραν καλύτερα
αισθάνθηκαν πιο πολλά για σένα
και χτυπούσαν συνέχεια τηλέφωνα στη συνείδηση σου .
Γιατί αυτές δεν χρειάστηκε να αποστηθίσουν τελευταία στιγμή
επίθετα και λέξεις για τον επικήδειο
καθώς αυτές θα σε συντροφέψουν μιλώντας μαζί σου
απλά, λιτά κι απέριττα.
Ελευθερία Θάνογλου
(1978 - )
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου